Hoofdtekst
Yv: Er zijn toch ook bepaalde dingen van mensen waar ze van houden, heb ik wel eens gelezen in Ierland: melk en meel.
Me: Ze kunnen alles toveren, en of het dan echt is zoals bij ons, dat is nog de vraag of dat je maar meent het te zien. Maar alles wat ze hebben willen, dat kunnen ze zo er laten zijn en dat ook weer weg laten gaan. En als ze van iemand genoeg hebben, dan bewerken ze ook een bewustzijnsverandering, waardoor die ander dan even in slaap valt en dan wakker wordt en dan is alles van de elfen verdwenen. Het is misschien nog vlak bij, maar je ziet het niet meer.
Je hebt daar ook verdwijnstenen. Je loopt voor een avondwandelingetje zo ergens buiten in het vrije veld en opeens is iemand van het gezelschap weg. "Huh, waar is 'ie nou gebleven? Daarnet liep 'ie nog naast me. Ik begrijp het niet." "Oh", zegt er een, "die heeft vast op een verdwijnsteen getrapt." Want dan word je onzichtbaar en daar kan je niets aan doen. Dat doen de elfen, en dan ben je in hun wereld en meestal heb je het daar heel goed en trek je het je niet aan. Het zijn meer de nabestaanden die zich ongerust maken.
Soms gebeurt het dat iemand dan de volgende dag, of in de nacht, nog gaat zoeken, en dan hoort 'ie de stem van die verdwenen persoon alsof 'ie uit de grond komt. En die zegt: "Ik ben nou hier bij de elfen, ik kan niet terug komen." Nou, het zijn meer de achterblijvenden die het zich aantrekken.
En wie op zo'n verdwijnsteen heeft getrapt die moet dan om te beginnen de hele nacht daar buiten blijven, want die kan zijn huis niet meer vinden. Hij is verdwaald en hij moet toch vlak bij zijn huis zijn, maar hij ziet het niet. En soms roept 'ie: "Hallo, kom me toch halen!" Nja, geen reactie. Eindelijk valt 'ie in slaap, als 'ie wakker wordt, is de zon opgekomen en dan ziet alles er gewoon uit. Warempel, daar staat zijn huis! Hij is er vlak bij! En hij heeft het niet gezien! Zulke grapjes halen ze met je uit. En dan zegt 'ie: "Waarom zijn jullie me niet gaan zoeken?" "Wat! We hebben je urenlang gezocht met lantaarns en we hebben geroepen, maar je was er niet." Ze worden eenvoudig vervreemd voor elkaar, ze horen elkaar niet meer.
Dat zijn de manieren van toveren waar dergelijke wezens wel eens plezier in hebben. De elfen, die zijn ook wel ijverig: die hebben een koningin die ze 's winters onderwijs geeft in allerlei elfenkunsten - dan zijn ze in de grond. Maar, in de zomer dan maken ze graag plezier, en de grote dag... Weet je wat de grote dag is van al deze wezens?
Me: Ze kunnen alles toveren, en of het dan echt is zoals bij ons, dat is nog de vraag of dat je maar meent het te zien. Maar alles wat ze hebben willen, dat kunnen ze zo er laten zijn en dat ook weer weg laten gaan. En als ze van iemand genoeg hebben, dan bewerken ze ook een bewustzijnsverandering, waardoor die ander dan even in slaap valt en dan wakker wordt en dan is alles van de elfen verdwenen. Het is misschien nog vlak bij, maar je ziet het niet meer.
Je hebt daar ook verdwijnstenen. Je loopt voor een avondwandelingetje zo ergens buiten in het vrije veld en opeens is iemand van het gezelschap weg. "Huh, waar is 'ie nou gebleven? Daarnet liep 'ie nog naast me. Ik begrijp het niet." "Oh", zegt er een, "die heeft vast op een verdwijnsteen getrapt." Want dan word je onzichtbaar en daar kan je niets aan doen. Dat doen de elfen, en dan ben je in hun wereld en meestal heb je het daar heel goed en trek je het je niet aan. Het zijn meer de nabestaanden die zich ongerust maken.
Soms gebeurt het dat iemand dan de volgende dag, of in de nacht, nog gaat zoeken, en dan hoort 'ie de stem van die verdwenen persoon alsof 'ie uit de grond komt. En die zegt: "Ik ben nou hier bij de elfen, ik kan niet terug komen." Nou, het zijn meer de achterblijvenden die het zich aantrekken.
En wie op zo'n verdwijnsteen heeft getrapt die moet dan om te beginnen de hele nacht daar buiten blijven, want die kan zijn huis niet meer vinden. Hij is verdwaald en hij moet toch vlak bij zijn huis zijn, maar hij ziet het niet. En soms roept 'ie: "Hallo, kom me toch halen!" Nja, geen reactie. Eindelijk valt 'ie in slaap, als 'ie wakker wordt, is de zon opgekomen en dan ziet alles er gewoon uit. Warempel, daar staat zijn huis! Hij is er vlak bij! En hij heeft het niet gezien! Zulke grapjes halen ze met je uit. En dan zegt 'ie: "Waarom zijn jullie me niet gaan zoeken?" "Wat! We hebben je urenlang gezocht met lantaarns en we hebben geroepen, maar je was er niet." Ze worden eenvoudig vervreemd voor elkaar, ze horen elkaar niet meer.
Dat zijn de manieren van toveren waar dergelijke wezens wel eens plezier in hebben. De elfen, die zijn ook wel ijverig: die hebben een koningin die ze 's winters onderwijs geeft in allerlei elfenkunsten - dan zijn ze in de grond. Maar, in de zomer dan maken ze graag plezier, en de grote dag... Weet je wat de grote dag is van al deze wezens?
Beschrijving
Elfen kunnen alles tevoorschijn en weer weg toveren. Als opeens tijdens een wandeling iemand verdwijnt, dan heeft hij op een verdwijnsteen getrapt. Dan word je onzichtbaar en kom je in de elfenwereld. De achterblijvers kunnen je dan ook niet meer vinden. Degene die verdwenen is kan zijn eigen huis ook niet meer terug vinden, ook al is hij er vlakbij. Als hij uiteindelijk weer wakker wordt, dan ziet hij dat hij al die tijd vlak bij zijn huis was. Elfen toveren op deze manier.
In de winter krijgen de elfen onderricht van de koningin, en in de zomer maken ze plezier.
In de winter krijgen de elfen onderricht van de koningin, en in de zomer maken ze plezier.
Bron
interview Bussum, 3-4-1997
Commentaar
3 april 1997
Naam Locatie in Tekst
Ierland 
Ierland 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21