MUYLD020

Me: Ik zat als kind ook op de hei, hier de hei tussen Hilversum en Laren, en dan zocht je daar vuurstenen. Want wij kinderen vonden dat dan leuk, dan ging je met een paar vuurstenen in een donker hoekje van de kamer staan, hè, en dan sprongen de vonken eruit als je zo ketste. En, ja, daar praatte ik ook met allerlei...
Als je welwillend bent en je gelooft natuurlijk in hun bestaan en je voelt je op een bepaalde manier verwant - we zijn allemaal schepsels in die ene zelfde natuur - dan openbaart zich veel aan je. Het ligt aan óns als het contact niet komt. De natuurwezens zijn altijd wel vriendelijk gestemd. Alleen als ze eens iets vreselijks met de mens hebben beleefd, ja, dan zit er wel eens een wrok natuurlijk. Maar niet zo lang. En die vier soorten kennen elkaar ook wel en op de grote feesten van het jaar dan komen ze ook wel bij elkaar. Maar verder houdt iedere soort van die vier zich eigenlijk een beetje bij zijn eigen wereld.

Als kind zocht de vertelster vuurstenen op de hei. Als contact er niet is met de natuurwezens dan ligt dit aan de mens. De vier soorten kennen elkaar wel, maar leven voornamelijk in hun eigen wereld.

interview Bussum, 3-4-1997

3 april 1997

Hilversum    Hilversum   

Laren    Laren   

2013-03-01 14:46:21