MUYLD037

Yv: Ik vroeg me ook af of ... Er wordt ook wel eens geschreven dat elven zeg maar een beetje jaloers zijn op mensen, omdat die kunnen sterven, en elven niet. Dat is natuurlijk ook een beetje door de Christelijke indoctrine ontstaan, neem ik aan, maar weet u of ze kunnen sterven, of hoe ze daarover voelen?
Me: Ja, je zou kunnen zeggen, er komen steeds nieuwe bij, dus er moeten er ook weggaan, anders krijgen we een overbevolking van elven. Ik denk dat ze zich dan verstoppen ergens in een bosje, en vergaan, eenvoudig.
Yv: Ja. En er schijnen toegangen tot de elvenwereld te bestaan. Kent u beschrijvingen daarvan in Nederland, van toegangen tot de elvenwereld?
Me: Er zijn natuurlijk speciale plekjes waar ze nog voorkomen. Ik kan niet van die plekken opnoemen, van ga nou eens kijken en dan vind je ze wel ... Op de Veluwe leven permanent kabouters, alleen in het najaar dan trekken ze naar het noorden, net als de wilde dieren in Scandinavië, want helemaal in het hoge noorden is een plek die 'verveit' is, zoals dat heet, dat is beschermd is tegen de winterkou. Dat is in de buurt van de Noordpool, daar is het altijd mooi zomerweer, en daar is een etherische bescherming omheen waardoor dat niet verandert. En daar gaan de wilde dieren, de konijnen, de herten, enzovoort, uit Scandinavië in het najaar naartoe, die trekken naar het noorden. En niemand weet precies waar de ingang daarvan is. En in het voorjaar dan komen ze dik, en met mooie vachten en weldoorvoed terug. En de vliegeniers die weten wel, dat als ze daar op een bepaald punt zijn, dan kunnen ze niet verder. Er is een etherische omhulling, waardoor ze er niet boven kunnen komen, maar ze zien het wel in de verte, want daar is alles wit van sneeuw en ijs, en dan zien ze een plek groen. Dat bestaat altijd nog, het was vroeger een zonneheiligdom. Juist bij de Noordpool. En daar werden afgezanten van gezonden naar het zuiden, met goede gaven, en die gingen naar een Grieks eiland - is het Delos? Ik weet het niet precies meer uit mijn hoofd - daar ergens in de Egeïsche Zee, daar was een zonnetempel. En daar kwamen dan die afgezanten aan, met geschenken, en bleven daar een tijd en trokken dan weer terug. Maar later werd het zo, dat de afgezanten van dat zonneheiligdom daarboven tot een zekere grens gingen, en daar de geschenken en de boodschappen overgaven aan iemand die daar thuishoorde, en die ging in zijn eigen land weer tot aan de zuidergrens en gaf het weer over, zoals ze tegenwoordig met die fakkel doen van de Olympische Spelen. En er zijn op dat Griekse eiland, bij die tempel nog oude graven van afgezanten uit het noorden die daar zijn gebleven en in de tempel gewerkt hebben en daar overleden zijn.
Mi: Dus er komen ook mensen uit dat heiligdom op de Noordpool, bedoelt u dat ook? Of zitten er alleen etherische wezens en dieren?
Me: Ja, nu zijn er waarschijnlijk geen menselijke gestalten meer, maar toen wel. En het ene zonneheiligdom was dus bevriend met het andere zonneheiligdom, en die zonden elkaar vriendschappelijke boodschappen. Steiner wist daar nog wel iets van.

Op de Noordpool is een zonneheiligdom, waar in het najaar dieren en natuurwezens naartoe trekken. Vroeger woonden daar ook mensen, die af en toe naar de zonnetempel in Griekenland reisden om geschenken te brengen.

interview Bussum, 17-04-1997

17 april 1997

Christelijk    Christelijk   

Scandinavië    Scandinavië   

Noordpool    Noordpool   

Egeïsche Zee    Egeïsche Zee   

Olympische Spelen    Olympische Spelen   

Steiner    Steiner   

Nederland    Nederland   

Veluwe    Veluwe   

Griekenland    Griekenland   

Delos    Delos   

2013-03-01 14:46:21