MUYLD047

Wat aan het eind van de sprookjes altijd is, de hoofdpersonen die in het begin om de één of andere reden weg moesten uit dat paleis - want dat waren meestal koningskinderen, op een berg daar was hun paleis, en dan moesten ze weg, hè? Dat was Ezelsvel, en Sneeuwwitje enzo - en die komen in het woud des levens, en die hebben het daar moeilijk, die worden niet erkend in hun wezen, enzovoorts - en aan het eind van het verhaal komt alles terecht, en dan hebben ze wat geleerd en ze hebben iets goeds gedaan, en dan komen Hans en Grietje weer in het woud terug, en dan staan ze voor dat beekje, en laten zich door dat eendje overbrengen, en dan opeens zeggen ze: 'Oh, daar is het huisje van vader en moeder.' En dan zijn ze weer thuis. En andere, meestal vrouwelijke hoofdpersonen, die moeten door grote vernederingen gaan en allerlei eenvoudig werk doen, en dan komen ze tòch weer bij een koninklijk paleis en dan is er toch weer een prins die ze herkent en dan eindigt het verhaal met de koninklijke bruiloft. Dan zijn ze thuis en dan zijn ze weer in hun waarde hersteld. En zo gaat het ieder mens. Het sprookje is de oervorm van het menselijk bewustzijnsleven. Zo gaat het ons. Ik heb daarom ook een boek geschreven over de betekenis van de sprookjes, de wijsheid die erin ligt. Het is niet maar iets om kinderen zoet te houden, nee, waarom vinden kinderen ze zo mooi, omdat ze voelen 'dat is waarheid, en wat ons verder wijsgemaakt wordt ...'

Sprookjes zeggen iets over het menselijk bewustzijn. Het proces dat de hoofdpersoon doormaakt, verbeeldt het proces dat ieder mens door moet maken.

interview Bussum, 17-04-1997

17 april 1997

Ezelsvel    Ezelsvel   

Sneeuwwitje    Sneeuwwitje   

Hans    Hans   

Grietje    Grietje   

2013-03-01 14:46:21