Hoofdtekst
De manchet-stand
Op een avond wordt een Amerikaanse toerist in Parijs aangesproken door een prostituée waarbij ze hem allerlei heerlijkheden in het vooruitzicht stelt. Hij antwoordt dat hij niet in de stemming is, en dat hij trouwens alle kunstjes al kent.
Daarop biedt ze aan om hem het allerhoogste genot te leren kennen: de manchet-stand. Hoewel hij daar nog nooit van gehoord heeft, neemt hij aan dat het een nieuw woord is voor een oud trucje,
en loopt door.
Toch is zijn fantasie geprikkeld, en de volgende avond gaat hij kijken of het meisje er weer staat.
Ze is er niet. Na veel zoeken en vragen komt hij er achter dat ze naar Lyon is vertrokken.
Gedreven door nieuwsgierigheid neemt hij de trein naar Lyon en gaat de rosse buurt in. Na twee weken zoeken hoort hij dat ze net naar Marseille is gegaan.
Dus neemt hij de trein naar Marseille, want intussen is het idee van die manchet-stand bij hem uitgegroeid tot een obsessie.
Ditmaal duurt het nog langer voor hij haar op het spoor komt; als hij eindelijk het adres te pakken heeft, vertelt de concierge hem dat ze zojuist naar het ziekenhuis is gebracht.
Als hij tenslotte dat ziekenhuis heeft gevonden, blijkt ze op sterven te liggen. Hij smeekt om tot haar te worden toegelaten. Zij herkent hem eerst niet, maar als hij het woord 'manchet-stand' laat vallen weet ze het weer. Vanzelfsprekend weigert ze op haar doodsbed een demonstratie te geven.
Maar de man bidt en smeekt en bezweert haar dat hij, uit dank, voor haar bejaarde ouders en invalide zuster zal zorgen voor de rest van hun leven. Vooruit dan maar, zegt ze tenslotte. Kom bij mij in bed. Maar net als ze wil beginnen, blaast ze de laatste adem uit.
Op een avond wordt een Amerikaanse toerist in Parijs aangesproken door een prostituée waarbij ze hem allerlei heerlijkheden in het vooruitzicht stelt. Hij antwoordt dat hij niet in de stemming is, en dat hij trouwens alle kunstjes al kent.
Daarop biedt ze aan om hem het allerhoogste genot te leren kennen: de manchet-stand. Hoewel hij daar nog nooit van gehoord heeft, neemt hij aan dat het een nieuw woord is voor een oud trucje,
en loopt door.
Toch is zijn fantasie geprikkeld, en de volgende avond gaat hij kijken of het meisje er weer staat.
Ze is er niet. Na veel zoeken en vragen komt hij er achter dat ze naar Lyon is vertrokken.
Gedreven door nieuwsgierigheid neemt hij de trein naar Lyon en gaat de rosse buurt in. Na twee weken zoeken hoort hij dat ze net naar Marseille is gegaan.
Dus neemt hij de trein naar Marseille, want intussen is het idee van die manchet-stand bij hem uitgegroeid tot een obsessie.
Ditmaal duurt het nog langer voor hij haar op het spoor komt; als hij eindelijk het adres te pakken heeft, vertelt de concierge hem dat ze zojuist naar het ziekenhuis is gebracht.
Als hij tenslotte dat ziekenhuis heeft gevonden, blijkt ze op sterven te liggen. Hij smeekt om tot haar te worden toegelaten. Zij herkent hem eerst niet, maar als hij het woord 'manchet-stand' laat vallen weet ze het weer. Vanzelfsprekend weigert ze op haar doodsbed een demonstratie te geven.
Maar de man bidt en smeekt en bezweert haar dat hij, uit dank, voor haar bejaarde ouders en invalide zuster zal zorgen voor de rest van hun leven. Vooruit dan maar, zegt ze tenslotte. Kom bij mij in bed. Maar net als ze wil beginnen, blaast ze de laatste adem uit.
Beschrijving
Een prostituée belooft een man het hoogste genot: Ze zal hem de manchet-stand leren. Hij wordt zo nieuwsgierig dat hij haar van stad naar stad achtervolgt om achter het geheim van dat standje te komen. Als hij haar uiteindelijk vindt, ligt ze in het ziekenhuis op sterven. Hij belooft haar om de rest van zijn leven voor haar familie te zorgen, als ze hem de manchet-stand maar wil demonstreren. Ze stemt toe, maar net als ze wil beginnen overlijdt ze.
Bron
Ethel Portnoy: Broodje Aap. 10e druk, Amsterdam 1992, p. 69
Naam Overig in Tekst
Amerikaans 
Amerikaans 
Naam Locatie in Tekst
Parijs
Parijs
Lyon
Lyon
Marseille
Marseille
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20