Hoofdtekst
Het geluksschoteltje
Een antiquair die bij een boerderij een glas water vroeg zag dat de boerin een jong poesje melk gaf op een echt antiek Ming-schoteltje. 'Ach, wat een schattig poesje,' zei de sluwe antiquair. 'Mag ik het van u kopen?' 'Best hoor,' zei de boerin en pakte het geld aan. 'Misschien wilt u me dat schoteltje er ook bij geven; poes schijnt het heerlijk te vinden om ervan te drinken,' vervolgde de antiquair. 'Dat schoteltje? Ik denk er niet over! Dat is mijn geluksschoteltje. Dankzij dat schoteltje heb ik al tientallen jonge poesjes verkocht!'
Een antiquair die bij een boerderij een glas water vroeg zag dat de boerin een jong poesje melk gaf op een echt antiek Ming-schoteltje. 'Ach, wat een schattig poesje,' zei de sluwe antiquair. 'Mag ik het van u kopen?' 'Best hoor,' zei de boerin en pakte het geld aan. 'Misschien wilt u me dat schoteltje er ook bij geven; poes schijnt het heerlijk te vinden om ervan te drinken,' vervolgde de antiquair. 'Dat schoteltje? Ik denk er niet over! Dat is mijn geluksschoteltje. Dankzij dat schoteltje heb ik al tientallen jonge poesjes verkocht!'
Beschrijving
Een antiquair zag dat een boerin haar poes melk liet drinken van een antiek Ming schoteltje. Hij vroeg of hij de poes mocht kopen van de boerin. Toen hij de poes had gekocht vroeg hij of hij ook het schoteltje erbij mocht hebben. Dit wilde de boerin echter niet wegdoen, want door dit schoteltje had ze al heel veel poesjes verkocht.
Bron
Ethel Portnoy: Broodje Aap. 10e druk, Amsterdam 1992, p.146
Naam Overig in Tekst
Ming 
Ming 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20