DIVTX049

In een der kleine woningen bij de kerk treedt een kloek jongeling binnen. Zoekt ieder een goed heenkomen en pakt ieder de kostbaarste schatten mee, deze jonkman is alleen bekommerd over zijn oude moeder. Al spoort zij haar zoon aan tot de vlucht in het vertrouwen, dat de Spanjaarden een oude, arme vrouw, als zij is, wel met rust zullen laten, Lambert - zoo heet de zoon - denkt er anders over. Hij ijlt het vertrek uit, sleept, bij gebrek aan een slee, een berrie uit de schuur, en zet zijn moeder, in dekens gewikkeld, er op.
"Mijn jongen, ik ben toch oud en afgeleefd; ge zult zoo zelf in de handen van den vijand vallen!" roept de oude vrouw. Doch Lambert stopt zijn moeder nog warmer toe en - voort gaat het over slooten en vaarten.
Intusschen vinden de Spanjaarden niet veel in Westzaan te plunderen en zetten daarom de vluchtelingen aan. Weldra hebben zij Lambert ingehaald, die "onder een wal ofte ruygte van een riedboortje ontschool."
Maar welk een toorn kleurt het gelaat der ruwe krijgers, toen zij in plaats van goud en andere kostbaarheden een oude vrouw ontdekken. De jongeling ziet in zijn gedachten reeds de zwaarden der soldaten flikkeren. Maar neen! - in het houden van Gods geboden is groote loon! - Ontroerd door zooveel liefde, zegt de aanvoerder: "Laat hem leven; dat heeft hij aan zijn moeder verdiend!"
De liefhebbende jongeling slaat de dekens weer over de berrie heen en trekt haar zoo over het ijs voort tot beiden, God dankende, in Hoorn een veilige schuilplaats vinden.
Later heeft de regeering dier stad deze daad door een beeldhouwer in marmer laten beitelen, en doen plaatsen in de Westerpoort met het volgende onderschrift:
"Doen Dwinglandij den Staat en Westzaan deden zugten,
Bevrijd dees brave Zoon zijn Moeder van de Dood,
En quam op dit fatsoen van daar tot hier toe vlugten:
Zoo blijft een Edel Kind zijn Ouders trouw in nood".
R. Langewagen.
(G. van Zeggelaar: Blikken in het verleden van Waterland. Amsterdam 1902, p.174-176)

Tijdens de Tachtigjarige Oorlog rukken in de winter de Spaanse troepen op. Terwijl andere mensen met hun kostbaarheden op de vlucht slaan, neemt een jongeman zijn oude moeder op een draagbaar mee over het ijs. Hij wordt ingehaald door de plunderende Spaanse troepen, maar zij vinden geen goud onder de dekens, maar het oude vrouwtje. De aanvoerders weet deze daad te waarderen en schenkt ze de vrijheid, waarna moeder en zoon in veiligheid Hoorn weten te bereiken. De gebeurtenis wordt later in marmer uitgehouwen en boven de stadspoort geplaatst.

G. van Zeggelaar: Blikken in het verleden van Waterland. Amsterdam 1902, p.174-176

1902

Tachtigjarige Oorlog    Tachtigjarige Oorlog   

Spanjaarden    Spanjaarden   

Lambert Melisz    Lambert Melisz   

God    God   

R. Langewagen    R. Langewagen   

Lambert    Lambert   

Westzaan    Westzaan   

Hoorn    Hoorn   

Westerpoort    Westerpoort   

2013-03-01 14:46:20