Hoofdtekst
De Socratische methode
Uit pseudo-anekdotes blijkt vaak dat men niet zo zeer vreest om te zakken, maar wel bang is voor de vernedering die dat met zich meebrengt.
Een student was zo op van de zenuwen dat hij geen enkele vraag die de professor hem stelde kon beantwoorden. De examinator toonde begrip. Hij stond op en legde vaderlijk zijn arm om de schouder van de eerstejaars.
'Kom eens mee naar het raam,' zei de prof vriendelijk.
Het uitzicht op het aangrenzende park deed het bloed van de student al wat rustiger stromen.
'Wat zie je hier?' vroeg de professor op bedaarde toon.
'Euh, bomen,' antwoordde de student verbaasd.
'En wat hangt er aan die bomen?'
'Bladeren.' De student begon te begrijpen wat de bedoeling van de professor was. Iemand met geheugenverlies moet je opnieuw op het juiste spoor brengen door simpele, alledaagse vragen te stellen.
'Prima. Welke kleur hebben die bladeren?'
'Groen,' zei de student vol zelfvertronwen, vermits hij zijn geheugen voelde terugkeren.
'Wel,' zei de examinator, 'kom jij maar eens terug als ze bruin zijn.'
Uit pseudo-anekdotes blijkt vaak dat men niet zo zeer vreest om te zakken, maar wel bang is voor de vernedering die dat met zich meebrengt.
Een student was zo op van de zenuwen dat hij geen enkele vraag die de professor hem stelde kon beantwoorden. De examinator toonde begrip. Hij stond op en legde vaderlijk zijn arm om de schouder van de eerstejaars.
'Kom eens mee naar het raam,' zei de prof vriendelijk.
Het uitzicht op het aangrenzende park deed het bloed van de student al wat rustiger stromen.
'Wat zie je hier?' vroeg de professor op bedaarde toon.
'Euh, bomen,' antwoordde de student verbaasd.
'En wat hangt er aan die bomen?'
'Bladeren.' De student begon te begrijpen wat de bedoeling van de professor was. Iemand met geheugenverlies moet je opnieuw op het juiste spoor brengen door simpele, alledaagse vragen te stellen.
'Prima. Welke kleur hebben die bladeren?'
'Groen,' zei de student vol zelfvertronwen, vermits hij zijn geheugen voelde terugkeren.
'Wel,' zei de examinator, 'kom jij maar eens terug als ze bruin zijn.'
Beschrijving
Een eerstejaars weet van de zenuwen geen enkel antwoord. De professor loopt met hem naar het raam en vraagt hem wat hij ziet en wat voor kleur de bladeren van de bomen hebben. De student begrijpt dat de professor hem weer op het goede spoor wil zetten om zijn geheugen en zelfvertrouwen terug te vinden. Vervolgens zegt de examinator dat hij terug moet komen als de bladeren bruin zijn.
Bron
Frank Wouters: Waar gebeurd? Brussel 1991, p.54
Commentaar
ca. 1990
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20