Hoofdtekst
Laten we er een nachtje over slapen
In onze stad woonde er een alleenstaande man, een gezworen vrijgezel. Hij was knap, rijk en was altijd goedgehumeurd. Hij kon het ook nooit laten zijn goede luim te verspreiden en op café vond hij niets erger dan een chagrijn.
Tot hij laatst op straat een meisje ontmoette. Zij zat letterlijk in de goot, het zwarte punkkapsel hing slapjes langs haar hoofd en haar opzichtige make-up was helemaal uitgelopen. De man trok zich het lot van dit meisje aan. Hij ging in zijn mooie pak naast haar in de goot zitten en begon met haar te praten. Uit het lange en moeizame gesprek dat volgde kwam naar voren dat het nihilisme, de zinloosheid van alles haar visie op het leven uitzichtloos had gemaakt. Dit was een echte uitdaging voor de man, die rotsvast geloofde dat de wereld voor iedereen wat goeds in petto heeft. Hij legde zijn jas om haar schouder en nam het meisje mee naar huis.
Ze begonnen een lang gesprek over de dingen des levens. Hij voerde alle positieve mogelijkheden aan, waar zij telkens met een negatieve gedachte op antwoordde. Het gesprek duurde lang en er groeide een band. Het meisje werd een beetje vrolijker, de man werd iets minder uitbundig en diep in de nacht kwamen ze op het punt dat ze de liefde bedreven.
Daarna zei de man: 'Geeft dit je geen andere kijk op de wereld?'
'Ik denk dat jouw visie wel zal veranderen nu je ook AIDS hebt,' antwoordde zij.
In onze stad woonde er een alleenstaande man, een gezworen vrijgezel. Hij was knap, rijk en was altijd goedgehumeurd. Hij kon het ook nooit laten zijn goede luim te verspreiden en op café vond hij niets erger dan een chagrijn.
Tot hij laatst op straat een meisje ontmoette. Zij zat letterlijk in de goot, het zwarte punkkapsel hing slapjes langs haar hoofd en haar opzichtige make-up was helemaal uitgelopen. De man trok zich het lot van dit meisje aan. Hij ging in zijn mooie pak naast haar in de goot zitten en begon met haar te praten. Uit het lange en moeizame gesprek dat volgde kwam naar voren dat het nihilisme, de zinloosheid van alles haar visie op het leven uitzichtloos had gemaakt. Dit was een echte uitdaging voor de man, die rotsvast geloofde dat de wereld voor iedereen wat goeds in petto heeft. Hij legde zijn jas om haar schouder en nam het meisje mee naar huis.
Ze begonnen een lang gesprek over de dingen des levens. Hij voerde alle positieve mogelijkheden aan, waar zij telkens met een negatieve gedachte op antwoordde. Het gesprek duurde lang en er groeide een band. Het meisje werd een beetje vrolijker, de man werd iets minder uitbundig en diep in de nacht kwamen ze op het punt dat ze de liefde bedreven.
Daarna zei de man: 'Geeft dit je geen andere kijk op de wereld?'
'Ik denk dat jouw visie wel zal veranderen nu je ook AIDS hebt,' antwoordde zij.
Onderwerp
BRUN 05540 - AIDS Mary, AlDS Harry 
BRUN 05540 - AIDS Mary, AlDS Harry 
Beschrijving
Een altijd goedgehumeurde vrijgezel neemt een zwaar depressief meisje mee naar huis. Hij wil haar weer de positieve dingen van het leven laten inzien. Na een lang gesprek bedrijven ze de liefde. De man vraagt haar of ze nu geen andere kijk op het leven heeft gekregen. Zij antwoordt dat zijn visie nu wel zal veranderen nu hij ook AIDS heeft.
Bron
Frank Wouters: Waar gebeurd? Brussel 1991, p.69-70
Commentaar
ca. 1990
AIDS Mary, AlDS Harry
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20