Hoofdtekst
Misdaad en leugen lonen niet, indien afzonderlijk uitgeoefend
Dit verhaal is zo oud en zo wijd verbreid dat het zowat in elk dorp wordt verteld.
Bij een dorpsgenoot ontbraken al enige tijd enkele kasseien in de oprijlaan. Natuurlijk had hij dit gat allang moeten opvullen, zoals zijn vrouw hem zo vaak had gezegd, maar kon je nu speciaal daarvoor enkele kasseien gaan kopen?
Toen er op een dag in de buurt een huis werd gebouwd, merkte hij dat de nieuwe buren op het toch wel sociale idee waren gekomen om hun oprijlaan ook met kasseien te bestraten. De stapel lag er uitnodigend.
'Het is zo'n grote stapel. Ze merken niet eens dat ik daar enkele kasseitjes van gebruik,' dacht de man.
Dus ging hij die nacht stilletjes met zijn kruiwagen een paar deuren verder en laadde wat kasseien in. Hij was daar net mee bezig toen een patrouillewagen stopte. De politie betrapte de man op heterdaad.
'Wat bent u van plan met die kasseien,' vroeg de wetsdienaar.
'Euh, ik had wat kasseien over,' zei de man met een verbazingwekkende tegenwoordigheid van geest, 'en ik dacht, och ik zal die maar bij die hoop gaan leggen. Die mensen zullen er wel vanaf geraken.'
'Hoeveel waren het er?' vroeg de agent streng.
'Och, zo'n kleine kruiwagen vol.'
'Niets van, als je je rommel hier wil achterlaten, kom je morgen maar es terug en vraag je toestemming aan de eigenaar. Nu laad je onmiddellijk je kruiwagen weer vol en, terugnemen die handel.'
Dit verhaal is zo oud en zo wijd verbreid dat het zowat in elk dorp wordt verteld.
Bij een dorpsgenoot ontbraken al enige tijd enkele kasseien in de oprijlaan. Natuurlijk had hij dit gat allang moeten opvullen, zoals zijn vrouw hem zo vaak had gezegd, maar kon je nu speciaal daarvoor enkele kasseien gaan kopen?
Toen er op een dag in de buurt een huis werd gebouwd, merkte hij dat de nieuwe buren op het toch wel sociale idee waren gekomen om hun oprijlaan ook met kasseien te bestraten. De stapel lag er uitnodigend.
'Het is zo'n grote stapel. Ze merken niet eens dat ik daar enkele kasseitjes van gebruik,' dacht de man.
Dus ging hij die nacht stilletjes met zijn kruiwagen een paar deuren verder en laadde wat kasseien in. Hij was daar net mee bezig toen een patrouillewagen stopte. De politie betrapte de man op heterdaad.
'Wat bent u van plan met die kasseien,' vroeg de wetsdienaar.
'Euh, ik had wat kasseien over,' zei de man met een verbazingwekkende tegenwoordigheid van geest, 'en ik dacht, och ik zal die maar bij die hoop gaan leggen. Die mensen zullen er wel vanaf geraken.'
'Hoeveel waren het er?' vroeg de agent streng.
'Och, zo'n kleine kruiwagen vol.'
'Niets van, als je je rommel hier wil achterlaten, kom je morgen maar es terug en vraag je toestemming aan de eigenaar. Nu laad je onmiddellijk je kruiwagen weer vol en, terugnemen die handel.'
Onderwerp
TM 6048 - Tegels laden   
Beschrijving
In de oprijlaan van een man ontbreken enkele stenen. Als zijn nieuwe buren hun oprijlaan gaan bestraten met dezelfde tegels en een grote stapel voor het huis hebben liggen, besluit de man om 's nachts enkele stenen te nemen voor zijn eigen oprijlaan. Hij wordt op heterdaad betrapt, maar vertelt de politie dat hij enkele stenen over had en deze bij de stapel wil leggen. De agent vermaant hem echter zijn stenen weer terug te nemen.
Bron
Frank Wouters: Waar gebeurd? Brussel 1991, p.89-90
Commentaar
ca. 1990
Tegels laden
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
