Hoofdtekst
Grondigheid is een deugd
Een inbraak is tegenwoordig al zo banaal dat men er alleen nog melding van maakt in de krant als een ware golf van diefstallen een buurt teistert. Toch bestaan er nog inbrekers die qua werkwijze of driestheid zo verbazingwekkend zijn, dat men er jaren later nog over spreekt.
Zo is het geval bekend van de jongeman die na zijn vakantie terugkeerde naar zijn vrijgezellenflatje. In plaats van de gebruikelijke rotzooi aan te treffen, waren de kamers kraaknet. Niet dat er iemand tijdens zijn afwezigheid netjes had opgeruimd. Nee, alles was gewoon verdwenen. Zijn stereo-installatie, zijn tv, zijn videorecorder, dat kon hij nog begrijpen. Maar ook de tafels, stoelen, de zitbank, zijn boekenkast, alle tapijten, tot zijn kleren, het bestek en de posters aan de muur toe waren weg. Zijn flat zag eruit zoals op de dag voor hij het pand betrokken had.
Na een rondvraag bij de buren - ze hadden wel iets gezien, maar ze dachten dat hij ging verhuizen - en een telefoontje naar de huisbaas, kon hij niet anders dan concluderen dat hij het slachtoffer was geworden van wel erg inhalige dieven. Hij ging alles aangeven op het politiebureau. Ook de politie had nog nooit iets dergelijks gehoord. Was er dan echt niets achtergebleven?
'Toch wel,' antwoordde de jongeman, 'de luidsprekers van mijn stereo-installatie hingen vreemd genoeg nog steeds aan de muur.' Dat was hem inderdaad opgevallen, maar pas bij de aangifte drong de waanzin hiervan tot hem door. Dit was toch wel zeer eigenaardig, vooral omdat er aan de vrij dure boxen, voor zover hij kon nagaan, helemaal niets mankeerde. De vraag waarom die boxen achtergelaten waren, hield hem de hele terugweg bezig. Terug thuis, was ook dat raadsel opgelost: de luidsprekers waren ook verdwenen.
Een inbraak is tegenwoordig al zo banaal dat men er alleen nog melding van maakt in de krant als een ware golf van diefstallen een buurt teistert. Toch bestaan er nog inbrekers die qua werkwijze of driestheid zo verbazingwekkend zijn, dat men er jaren later nog over spreekt.
Zo is het geval bekend van de jongeman die na zijn vakantie terugkeerde naar zijn vrijgezellenflatje. In plaats van de gebruikelijke rotzooi aan te treffen, waren de kamers kraaknet. Niet dat er iemand tijdens zijn afwezigheid netjes had opgeruimd. Nee, alles was gewoon verdwenen. Zijn stereo-installatie, zijn tv, zijn videorecorder, dat kon hij nog begrijpen. Maar ook de tafels, stoelen, de zitbank, zijn boekenkast, alle tapijten, tot zijn kleren, het bestek en de posters aan de muur toe waren weg. Zijn flat zag eruit zoals op de dag voor hij het pand betrokken had.
Na een rondvraag bij de buren - ze hadden wel iets gezien, maar ze dachten dat hij ging verhuizen - en een telefoontje naar de huisbaas, kon hij niet anders dan concluderen dat hij het slachtoffer was geworden van wel erg inhalige dieven. Hij ging alles aangeven op het politiebureau. Ook de politie had nog nooit iets dergelijks gehoord. Was er dan echt niets achtergebleven?
'Toch wel,' antwoordde de jongeman, 'de luidsprekers van mijn stereo-installatie hingen vreemd genoeg nog steeds aan de muur.' Dat was hem inderdaad opgevallen, maar pas bij de aangifte drong de waanzin hiervan tot hem door. Dit was toch wel zeer eigenaardig, vooral omdat er aan de vrij dure boxen, voor zover hij kon nagaan, helemaal niets mankeerde. De vraag waarom die boxen achtergelaten waren, hield hem de hele terugweg bezig. Terug thuis, was ook dat raadsel opgelost: de luidsprekers waren ook verdwenen.
Beschrijving
Na terugkomst van vakantie blijkt een flat helemaal te zijn leeg gehaald. Alleen de luidsprekers van zijn stereo-installatie hangen er nog. Bij aangifte realiseert de eigenaar zich dit en het houdt hem de hele terugweg bezig waarom deze dure boxen niet zijn meegenomen. Thuisgekomen is ook dit raadsel opgelost: de luidsprekers zijn ook verdwenen.
Bron
Frank Wouters: Waar gebeurd? Brussel 1991, p.104
Commentaar
ca. 1990
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20