Hoofdtekst
De menschen om mallekoar te plagen, brachten ze ’n krabbe mee van zee. Ip de rik (rug) van de krabbe zetten ze ’n kèèstje. On ze wisten dat er ’n mens gienk passeren die werekwam van vrijen, makten z’hem benauwd domee. Ze zetten dat ook ip ’t kerkhof. Ze zeien: "De mens is uut z’n graf gekommen; ‘k èn ’n kèèstje zien branden in z’n graf”.
Beschrijving
Sommige grapjassen haalden een krab van het strand en zetten een kaars op de rug van het dier. Wanneer een voorbijganger zoiets op een kerkhof zag, geloofde hij dat er een dode uit zijn graf was gekomen.
Bron
C. Dewaele, Leuven, 1967
Commentaar
1.3 Vuurgeesten
west-vlaams (oostkust)
57
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Bredene   
