Hoofdtekst
De bedrogen Duvel
(verschillende vertellers)
Op 'n keer von 'n boerke, dei nait ain van de allerdomsten was, op zien laand 'n groode schat. Dou hai dei mit noar hoes nemen wol, kwam duvel der op òf. Ho, zee e, dei mags nait mitnemen, die is van mie. Nee, zee boer, dei schat, ligt ien mien laand. Zoo hemmen ze der 'n zetje over kibbeld, mor op 'n duur werren ze 't ains met nkanner. Duvel zol twei joar laank ales hemmen wat boven de grond gruide op boer zien laand, en boer zol hemmen wat onner de grond gruide. Dou pootte boer niks as eerappels. Dou 't oogsttied wer, kwam duvel om zien dail, mor hai kreeg niks as eerappelloof, en boer hil eerappels. Hes mie der ainmoal tusschen had, zee duvel, veur tweide keer nait weer. 't Anner joar zol duvel ales hemmen, wat onner grond gruide, en boer wat boven grond gruide. Dou zaaide boer koren, en dou 't weer om 't oogsten ging, kreeg boer koren en duvel niks as stoppels. Doe wer duvel roazend en wol boer dood moaken. Mor boer zee: as ik joe wat opgeef, wat ie nait doun kennen, geef ie mie den vrij? Joa, zee duvel, dat gait aan. Dou draaide boer hom 't gat tou tilde bain op en lait ain waaien. Doar duvel zee e, krieg hom en sloag doar ais 'n knup ien as kenze. Dat kom duvel nait, mor hai het ter net zoo laank achteraan vlogen dat hai ien 'n bagelgat terecht komen en verzopen is.
(verschillende vertellers)
Op 'n keer von 'n boerke, dei nait ain van de allerdomsten was, op zien laand 'n groode schat. Dou hai dei mit noar hoes nemen wol, kwam duvel der op òf. Ho, zee e, dei mags nait mitnemen, die is van mie. Nee, zee boer, dei schat, ligt ien mien laand. Zoo hemmen ze der 'n zetje over kibbeld, mor op 'n duur werren ze 't ains met nkanner. Duvel zol twei joar laank ales hemmen wat boven de grond gruide op boer zien laand, en boer zol hemmen wat onner de grond gruide. Dou pootte boer niks as eerappels. Dou 't oogsttied wer, kwam duvel om zien dail, mor hai kreeg niks as eerappelloof, en boer hil eerappels. Hes mie der ainmoal tusschen had, zee duvel, veur tweide keer nait weer. 't Anner joar zol duvel ales hemmen, wat onner grond gruide, en boer wat boven grond gruide. Dou zaaide boer koren, en dou 't weer om 't oogsten ging, kreeg boer koren en duvel niks as stoppels. Doe wer duvel roazend en wol boer dood moaken. Mor boer zee: as ik joe wat opgeef, wat ie nait doun kennen, geef ie mie den vrij? Joa, zee duvel, dat gait aan. Dou draaide boer hom 't gat tou tilde bain op en lait ain waaien. Doar duvel zee e, krieg hom en sloag doar ais 'n knup ien as kenze. Dat kom duvel nait, mor hai het ter net zoo laank achteraan vlogen dat hai ien 'n bagelgat terecht komen en verzopen is.
Onderwerp
AT 1030 - The Crop Devision 
AT 1030 - The Crop Devision 
ATU 1030 - The Crop Division.
ATU 1030 - The Crop Division.
Beschrijving
Een boer vindt een grote schat op zijn land. De boer moet om de schat strijd leveren met een duivel. Ze spreken af dat de duivel twee jaar alles mag hebben wat boven de grond op het land van de boer groeit. De boer poot alleen maar aardappelen en als hij gaat oogsten, krijgt de duivel alleen het aardappelloof. De duivel is woedend hierover en wil het tweede jaar alles hebben dat onder de grond groeit. In het tweede jaar zaait de boer alleen maar koren en de duivel krijgt bij de oogst alleen de stopels. Uit woede wil de duivel de man doden, maar de man geeft de duivel eerst een onmogelijke opdracht: de duivel moet de wind die de boer heeft gelaten, vangen. Dit lukt de duivel niet en hij stort in een gat en verdrinkt
Bron
E.J.Huizenga-Onnekes: Het boek van Minne Koning. Groningen (etc.), 1930, p. 36-37
Commentaar
1930
Verteld door verschillende vertellers.
The Crop Division & AT 1176 Catching a Man's Broken Wind
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20