Hoofdtekst
'n Giegagaaieninterwaai
Er was es 'n man, dei drei zeuns haar. De jongste dei wat eelsk was, wer deur baaide anern voak nitjed en ze staken hom ook altied gek aan. Deur de voader wer e ofstöt. Op 'n keer vragt de olste of hai der op oet mag om 'n vrouw te zuiken. Dat mag wel, mor hai mout beloven, dat hai der op òllejoarsoavend weer is. Hai krigt flink geld, 'n kouk en 'n flesch wien mit. Den komt e deur 'n bosch. Doar komt hom 'n old wiefke tegen. Zai zegt hom gouiendag en vragt om wat eten en wat drinken en 'n goave. As ik joe wat geef, den heb ik zulf niks, zegt e, moak dat ie votkomen! 't Zel die der noar vergoan, zegt 't olmensk en gaait verder. Tweide zeun wil der ook op oet, om 'n vrouw te zuiken. Hai krigt ook geld, kouk en wien mit en komt dat olmensk ook tegen en geft heur ook 't zulfde antwoord. 't Zel die der noar vergoan, zegt 't olmensk en gaait verder. Dou vragt daarde zeun aanzien voader of hai der ook op oet mag, mor doar wil ol man niks van waiten. Wat wolt doe op raais doun, zegt e, kens die toch nait redden. Ie kennen mie thoes best missen, zegt jong, loat mie mor goan. Op 'n duur krigt e zien zin. Hai krigt ook geld, 'n kouk en 'n flesch wien mit. Hai komt ien 't bosch dat ol wiefke ook tegen. Zai vragt hom ook om eten, drinken en geld. Mit heur baaident goan ze onner boom zitten te eten en te drinken en geld geft e heur ook. Doe hes wat veur 'n ongelukkeg mensk over, zegt ze, 't zel die der noar vergoan ien de wereld en nou krigs ook wat van mie. Ze geft hom 'n teuverstokje en as hai zegt van: 't zit vaast, den blift doar alles aan zitten. Den nemen ze ofschaid van nkanner. Achter ien 't bosch staait 'n luk hoeske. Doar vragt e onnerdak. Mor der is allain 'n jonge maaid. Doarom ken hai doar 's nachts nait blieven. Mor hai proat net zo laank, dat e doar 's nachts op zoller wezen mag. Dou zigt e deur 'n glief dat er 'n pestoor binnen komt. Dei begunt mit 't wicht te vrijen. Hai kropt opslag van zoller of, gaait noa binnen en geft pestoor 'n flinke klap mit stok en zegt `t zit vaast! En de pestoor en de jonge maid zitten vaast. Zoo jagt hai ze deur oet. `t Wicht strompelt over 'n stainbult. 't Zit vaast! ropt e en stainbult hangt heur aan rokken. Den komt er 'n boer aan mit 'n vouer hooi. Dei gript pestoor bie rok en zegt: loat dat wicht toch lös. Mor jong ropt: 't zit vaast! Boer en vouer hooi mouten ook mit. Den komt er 'n kou aan en nemt 'n bek vol hooi. 't Zit vaast! zegt jong, kou gaait ook mit. Doar wil 'n bol achterheer. 't Zit vaast, zegt jong en bol mout ook mit. Knecht gript bol bie touw. 't Zit vaast! ropt jong en knecht mout mit. 'n Dik ol wief gript knecht bie aarm en zoo wordt rieg al langer. Op 'n duur legt boer zweep over peerden, want 't is zoo zes uur en dat gaait ien galop naar 't pelaais van de keunink. Keunink zet groode oogen op. Hai ropt zien dochter. Dat is 'n haile mooie maaid, mor ze is zoo hiepkonterg dat ze nait lachen ken. En doarom haar keunink net bekend moaken loaten, dat wel zien dochter aan 't lachen brocht, dei zol heur tot vrouw hemmen. As dei de haile sleep zigt den schottert ze 't oet. Nò, zegt ze, dat is mie nog es 'n gouie giegagaaieninterwaai. Dou verlangt jong heur tot vrouw en ze zeggen allemoal dat hai heur hemmen mout, mor de keunink wil der niks van heuren, want hai is nait genog van ofkomst. Wat of e den doun mout, zegt e, om heur te kriegen. Doar stoan drei zakken mit zoad op zoller, mosterdzoad, roapzoad en lienzoad. Dat gooien ze deur nkanner en jong mout dat oetzuiken ien ain nacht. Hai wait hou e doar mit aan mout. Hai gaait weer noar 't bosch. Doar komt hom dat ol wiefke weer tegen. Wat kiks ja treureg, zegt ze. Dat is toch gain wonner, zegt e, de keunink het mie zien dochter beloofd en nou mag 'k heur nait hemmen. De keunink is gain haile beste, zegt ze, mor ik zel die helpen. Hier hes 'n haalf brood, Goa doar mit noar dei diek. Doar is 'n dikke mieghommel, geef hom dat, den komen ze allemoal wel. Hai dut dat, gaait noar hoes, zet deuren en roamen open en doar komen ze aanstappen ien 't gelid. Ze nemen allemoal 'n korreltje zoad ien bek en toch konnen ze nog nait allemoal 'n korreltje kriegen, zooveul wazzen der, en ze loaten alles apaart ien n zak valen en 't zoad was oetzöcht. Dou de keunink opkomt, is alles veur nkanner. En dou verlangt jong heur weer tot vrouw, mor de keunink zegt, dat hai gain schoonzeun hemmen wil, dei noar ze zeggen, zoo eelsk is. Hai mout mor ais teunen, wat veur 'n kerel hai is. Wat of e den doun mout, vragt e. Hai mout 'n ring opzuiken, dei de prinses ien zee verloren het. Jong bedenkt zich nait laank en gaait weer noar 't bosch en as dei olle vrouw hom zigt, den vragt ze weer, wat ter aan scheelt. Hai vertelt heur dat, en dou zegt ze, dat hai mit 'n haalf brood noar zee goan mout. Doar is 'n walvisch. Dei dut bek open; doar mout hai 't haalve brood iengooien. Hai dut dat en vief menuten loater blast walvisch hom ring veur de vouten. Dat was ook al weer kloar. Dou kon keunink nait langer waaigern. Jong mog doar blieven en op ollejoarsdag kwammen zien bruirs thoes mit vrouwen, dei bie heur paasten, mor doar de voader nait al te blied mit was. En dou kwam de jongste zeun der aanrieden ien n gollen koets. De keuninkedochter zat noast hom. Ze keken zich allemoal oast de oogen oet de kop. 's Oavens ging de olle voader mit heur weerom en vot doarop hemmen ze brulof hollen. Loater werren de jongeluu keunink en keunegin. Ze leefden laank en gelukkeg en bestuurden de boudel wies en verstandeg.
Er was es 'n man, dei drei zeuns haar. De jongste dei wat eelsk was, wer deur baaide anern voak nitjed en ze staken hom ook altied gek aan. Deur de voader wer e ofstöt. Op 'n keer vragt de olste of hai der op oet mag om 'n vrouw te zuiken. Dat mag wel, mor hai mout beloven, dat hai der op òllejoarsoavend weer is. Hai krigt flink geld, 'n kouk en 'n flesch wien mit. Den komt e deur 'n bosch. Doar komt hom 'n old wiefke tegen. Zai zegt hom gouiendag en vragt om wat eten en wat drinken en 'n goave. As ik joe wat geef, den heb ik zulf niks, zegt e, moak dat ie votkomen! 't Zel die der noar vergoan, zegt 't olmensk en gaait verder. Tweide zeun wil der ook op oet, om 'n vrouw te zuiken. Hai krigt ook geld, kouk en wien mit en komt dat olmensk ook tegen en geft heur ook 't zulfde antwoord. 't Zel die der noar vergoan, zegt 't olmensk en gaait verder. Dou vragt daarde zeun aanzien voader of hai der ook op oet mag, mor doar wil ol man niks van waiten. Wat wolt doe op raais doun, zegt e, kens die toch nait redden. Ie kennen mie thoes best missen, zegt jong, loat mie mor goan. Op 'n duur krigt e zien zin. Hai krigt ook geld, 'n kouk en 'n flesch wien mit. Hai komt ien 't bosch dat ol wiefke ook tegen. Zai vragt hom ook om eten, drinken en geld. Mit heur baaident goan ze onner boom zitten te eten en te drinken en geld geft e heur ook. Doe hes wat veur 'n ongelukkeg mensk over, zegt ze, 't zel die der noar vergoan ien de wereld en nou krigs ook wat van mie. Ze geft hom 'n teuverstokje en as hai zegt van: 't zit vaast, den blift doar alles aan zitten. Den nemen ze ofschaid van nkanner. Achter ien 't bosch staait 'n luk hoeske. Doar vragt e onnerdak. Mor der is allain 'n jonge maaid. Doarom ken hai doar 's nachts nait blieven. Mor hai proat net zo laank, dat e doar 's nachts op zoller wezen mag. Dou zigt e deur 'n glief dat er 'n pestoor binnen komt. Dei begunt mit 't wicht te vrijen. Hai kropt opslag van zoller of, gaait noa binnen en geft pestoor 'n flinke klap mit stok en zegt `t zit vaast! En de pestoor en de jonge maid zitten vaast. Zoo jagt hai ze deur oet. `t Wicht strompelt over 'n stainbult. 't Zit vaast! ropt e en stainbult hangt heur aan rokken. Den komt er 'n boer aan mit 'n vouer hooi. Dei gript pestoor bie rok en zegt: loat dat wicht toch lös. Mor jong ropt: 't zit vaast! Boer en vouer hooi mouten ook mit. Den komt er 'n kou aan en nemt 'n bek vol hooi. 't Zit vaast! zegt jong, kou gaait ook mit. Doar wil 'n bol achterheer. 't Zit vaast, zegt jong en bol mout ook mit. Knecht gript bol bie touw. 't Zit vaast! ropt jong en knecht mout mit. 'n Dik ol wief gript knecht bie aarm en zoo wordt rieg al langer. Op 'n duur legt boer zweep over peerden, want 't is zoo zes uur en dat gaait ien galop naar 't pelaais van de keunink. Keunink zet groode oogen op. Hai ropt zien dochter. Dat is 'n haile mooie maaid, mor ze is zoo hiepkonterg dat ze nait lachen ken. En doarom haar keunink net bekend moaken loaten, dat wel zien dochter aan 't lachen brocht, dei zol heur tot vrouw hemmen. As dei de haile sleep zigt den schottert ze 't oet. Nò, zegt ze, dat is mie nog es 'n gouie giegagaaieninterwaai. Dou verlangt jong heur tot vrouw en ze zeggen allemoal dat hai heur hemmen mout, mor de keunink wil der niks van heuren, want hai is nait genog van ofkomst. Wat of e den doun mout, zegt e, om heur te kriegen. Doar stoan drei zakken mit zoad op zoller, mosterdzoad, roapzoad en lienzoad. Dat gooien ze deur nkanner en jong mout dat oetzuiken ien ain nacht. Hai wait hou e doar mit aan mout. Hai gaait weer noar 't bosch. Doar komt hom dat ol wiefke weer tegen. Wat kiks ja treureg, zegt ze. Dat is toch gain wonner, zegt e, de keunink het mie zien dochter beloofd en nou mag 'k heur nait hemmen. De keunink is gain haile beste, zegt ze, mor ik zel die helpen. Hier hes 'n haalf brood, Goa doar mit noar dei diek. Doar is 'n dikke mieghommel, geef hom dat, den komen ze allemoal wel. Hai dut dat, gaait noar hoes, zet deuren en roamen open en doar komen ze aanstappen ien 't gelid. Ze nemen allemoal 'n korreltje zoad ien bek en toch konnen ze nog nait allemoal 'n korreltje kriegen, zooveul wazzen der, en ze loaten alles apaart ien n zak valen en 't zoad was oetzöcht. Dou de keunink opkomt, is alles veur nkanner. En dou verlangt jong heur weer tot vrouw, mor de keunink zegt, dat hai gain schoonzeun hemmen wil, dei noar ze zeggen, zoo eelsk is. Hai mout mor ais teunen, wat veur 'n kerel hai is. Wat of e den doun mout, vragt e. Hai mout 'n ring opzuiken, dei de prinses ien zee verloren het. Jong bedenkt zich nait laank en gaait weer noar 't bosch en as dei olle vrouw hom zigt, den vragt ze weer, wat ter aan scheelt. Hai vertelt heur dat, en dou zegt ze, dat hai mit 'n haalf brood noar zee goan mout. Doar is 'n walvisch. Dei dut bek open; doar mout hai 't haalve brood iengooien. Hai dut dat en vief menuten loater blast walvisch hom ring veur de vouten. Dat was ook al weer kloar. Dou kon keunink nait langer waaigern. Jong mog doar blieven en op ollejoarsdag kwammen zien bruirs thoes mit vrouwen, dei bie heur paasten, mor doar de voader nait al te blied mit was. En dou kwam de jongste zeun der aanrieden ien n gollen koets. De keuninkedochter zat noast hom. Ze keken zich allemoal oast de oogen oet de kop. 's Oavens ging de olle voader mit heur weerom en vot doarop hemmen ze brulof hollen. Loater werren de jongeluu keunink en keunegin. Ze leefden laank en gelukkeg en bestuurden de boudel wies en verstandeg.
Onderwerp
AT 0571 - "All Stick Together."
AT 0571 - "All Stick Together." 
ATU 0571 - “All Stick Together”.
ATU 0571 - “All Stick Together”.
Beschrijving
Drie broers gaan ieder op zoek naar een vrouw. De oudste twee weigeren om hun eten, drinken en geld met een oude vrouw te delen, de derde broer doet dit wel en krijgt als dank een toverstok waarmee hij met het uitspreken van een spreuk, dingen aan elkaar kan vastplakken. Met de toverstok ontstaat een lange rij van mensen en voorwerpen die bij het paleis uitkomt. De prinses die niet kan lachen, moet lachen, waarmee de koning zijn belofte dat diegene die dat wel lukt, met haar mag trouwen. Voordat de jongen met de prinses mag trouwen moet hij twee opdrachten vervullen, wat hem met hulp van de heks lukt.
Bron
E.J.Huizenga-Onnekes: Het boek van Minne Koning. Groningen (etc.), 1930, p. 87-92
Motief
Q2 - Kind and unkind.
Q2 - Kind and unkind.
L13 - Compassionate youngest son.
L13 - Compassionate youngest son.
D817 - Magic object received from grateful person.
D817 - Magic object received from grateful person.
D2171.5 - Persons magically stick together.
D2171.5 - Persons magically stick together.
H341 - Suitor test: making princess laugh.
H341 - Suitor test: making princess laugh.
H341.1 - Princess brought to laughter by people sticking together.
H341.1 - Princess brought to laughter by people sticking together.
T68 - Princess offered as prize.
T68 - Princess offered as prize.
L161 - Lowly hero marries princess.
L161 - Lowly hero marries princess.
Commentaar
Foto van J. Kuiper
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20