MDESC0127_0127_15112 - Man roept een "Esprit" op

Vaoder e daorvor’n dikkers kwaod ewist. ‘k Weet nie wuk dat er in dien joengs oofd zat. En adde zuk e schoon lot etrokk’n, en e trok nem d’r uut. En adde zev’nendertig, ‘k ên ’t nu nog, ‘k ên ’t nu nog, ze lot, in me kasse. En en is nu dood en begraov’n. En a toen etrouwd, en ol, eneeje. Maor en ad iej zeker, ‘k wet’n nie, gèr’n d’rin ewist, of oe, of wuk, of wiene, ‘k wet’n ’t ik nie. ’t Wos lik mi kameraod tegaore; en ad etwaor upemakt ewist in en uus van oek e raor vromens, die nulder dat wies miek. En ’t wos in e boek dan ze nulder and’n iel’n. En e zat ossan derbie. En dien boek lei up e taofeltje, ‘k ên dat oltemets ezien, eneeje. En moeder en vaoder en ik, me g’loofd’n wieder daoran nieje; me kust’n wieder nie peiz’n wuk da dat betek’nde: “Esprit, sprikt osjeblief, a j’ dao ziet”! Dat gienk etwoa e tek’n doen, dien boek, up nulde vraoge. A dat nu wos om uut ze lot of in ’t lot te voll’n, ‘k wet’n ’t nie; ’t wos ossan: “Esprit, sprikt osjeblief, a j’dao ziet! Esprit, sprikt osjeblief, a j’ dao ziet”! Wuk da dien esprit betekende, ‘k wet’n ’t nie! E ja, waorzeggerie zeker; ’t wos lik en over waorzeggege, die dat nulder inblaosde, die nulder werk. Ja, en e vrochte toe Colaors.

Een man legde een vreemd boek op tafel en zei de hele tijd: "Esprit, spreek alsjeblieft als je daar bent!"

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

269

fabulaat

Poperinge    Poperinge