Hoofdtekst
En dan haws-te (had je) hie neven, dao hawwen ze eine knech, en dat waor eine schiëper (schaper), dèi waor dao veur de schäöp te heujen (hoeden), en ze meinden altijd mer, dat dat, ene weerewouf waor hé, en dów hawwen ze hem uitgespikkeleerd (uitgeloerd), dów zaot er dao in enen haole (holle) boum, 'n auw sjoets, dao haw er zoë get steken, wie e vel of zoëget en dów hauwen ze hem dat uitgehoald. Mer 't iërste schikden (stuurden) ze hem weg, mosj er nao de märkt goon, veur schäöp te gellen (kopen). En dów haolden ze hem dat uit. En dow wouwen ze hem dat goon verbrannen. En in dat ze (net toen)het wouwen gaon in den oven goeien, zaot er d'rachter, stóng er d'rachter. Veur 't d'ruit te holen. Jà, en... mer dów leten ze 't neet, ze... helen (hielden) hem tegen hé, en, wie ee dat neet kosj redden, dów vertrok er. Wie er zaog dat dat verbrandde hé, wie dat mèt verging (geleidelijk) waor ee weg. Waor ee weg... Hieneven, dat is hieneven gebeurd.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   
Beschrijving
In Geneuth werkte een knecht die de schapen moest hoeden. Op een dag had men gezien hoe de knecht een vel uit een boomstronk haalde. De volgende ochtend werd de knecht naar de markt gestuurd om schapen te kopen. Op het ogenblik dat men het vel in het vuur wilde gooien, stond de knecht echter al bij de oven. Hij wilde zijn vel uit het vuur halen, maar men hield hem tegen. Toen het vel helemaal was opgebrand, vertrok de knecht voorgoed.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
K/V/289
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Kotem   
Plaats van Handelen
Geneuth   
