JVENK0196_0197_10279 - Een geit spookt op het kerkhof

Mie vader vreuger, die geengen altied mèt de kroekar (kruiwagen) nao Mestreech mèt körfwerk. ’s Nachs ginge die dan eweg vuer mèt den daag dao te ziën, tevoöt, mèt de kroekar. De vader van uch dae het mie vader ouch nog good gekènt. Och God, och God, hiel Stokkem waas vol dao van. Ze ginge nao Mestreech en dao leep zoe get wits. Ja, enmèt dat lewejd van die kroekar en zoë… dat waas ’n geit. Die waas wal oetgebruoken en die waas aan ’t weije (weiden) gewaes dao langs dae kèrkhof. Die höbbe dan gemeind dat die uever de kèrkhof vloeg die geit, maa die is neet uever de kèrkhof gevluoge, die is eweggeloupe. Maa die vloeg t’r uever. Dow waas het e spoêk gewaes. Oh, dao is zoe lang nemes mie nao Lanker opaan dörve guon. En dat waas ’n geit die waas oetgebruoke, mesjien van ene naober. De minse hauwe vreuger allemaol ’n geit en e verke. Die geit waas dao get aan ’t weije. Van angs höbbe die gemeind dat die geit uever de kèrkhof heen vloêg en dow waas dat eine geis van ene doeie. Maa die zien dao mèt eine nao Mestreech opaan getrokke den hiele nach, geluif dat maar. Die zulle neet väöl good geduon höbbe.

Een man die 's nachts met de kruiwagen naar Maastricht ging, kwam onderweg een witte geit tegen. Het dier was wellicht uitgebroken. De mensen beweerden dat ze de spokende geit over het kerkhof hadden zien vliegen.

J. Venken, Leuven, 1968

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

198

fabulaat

Stokkem    Stokkem   

Maastricht    Maastricht