STOP0176_0177_21089

De zeune van die boer die up datzelfde hof weunde had twee of drie joengens. En ze gingen olmeddèkeer ol te gare dood. Enne ging nor de paster en de paster kwam enne zei: "’k Kunnen er niet over want’t is t’hoge, mor ‘k goon z’ik doen kommen die dat doet." En ulder koeien woren oltemets ollemale los ’s nuchtens. En ze gingen nor de paters. En ’s nuchtens kwam e dor een die achter ’t hof weunde. Om ’t joengste te kunnen voorthoeden mosten z’oltijd melk van dezelfste koe geven. Ulder eerste kind èn z’ingeschreven om ’t zeven jor in ’t blauwe te kleên voor Onze Vrouwe. En ozo èn z’ulder joengens toen kunnen hoeden.

Een boerenzoon van wie al twee kinderen waren gestorven, ging naar de pastoor. De geestelijke sprak: "Ik kan er niet overheen, want het is te hoog. Maar ik zal de persoon die voor het kwaad verantwoordelijk is, laten komen". De volgende ochtend waren op de boerderij alle koeien losgemaakt, zodat men de paters moest laten komen. 's Ochtends kwam er een vrouw op bezoek, die achter de boerderij woonde. Om het jongste kind in leven te kunnen houden, moest men het altijd melk van dezelfde koe geven.
Het eerste kind werd zeven jaar lang in het blauw gekleed ter ere van Onze Lieve Vrouw.

S. Top, Leuven, 1964

2.1 Heksen

west-vlaams (vrijbos)

89B

fabulaat

Onze Lieve Vrouw    Onze Lieve Vrouw   

Woumen    Woumen