Hoofdtekst
’n Vromens gieng ’n ki achter wienkelwoare en ze vroeg o d’heur joengtje no de WC mocht goan. Ze liet heur portemonnee ip den dis (toog) liggen en os ze were kwam voend z’hem nievers mè. Die teve (teef) die hem gepakt had, hielp nog met heur mezoeken oender de dis en overol. Nievers te vienden. 14 dagen loater, da wmens gieng no de witte poaters en ze zeien: "Go mo nor huus. Ze go je geld wel were briengen”. En da vromens, die da geld gepakt had, èt da geld ip ’n nuchtend weregeleid, met heur hoar in heur tanden en ze zweette stief. Ze was gedwoengen.
Beschrijving
Een vrouw die in een winkel met haar zoontje naar toilet ging, liet haar portemonnee op de toog liggen. Toen de vrouw terugkwam, stelde ze vast dat haar portemonnee verdwenen was. De dievegge hielp de vrouw zoeken naar de portemonnee, maar natuurlijk werd er niets gevonden. Twee weken later ging de vrouw naar de paters, die zeiden: "Ga maar naar huis. Ze zal je geld wel terugbrengen". Op een ochtend kwam de dievegge helemaal bezweet het geld terugbrengen. Ze werd als het ware gedwongen om dat te doen.
Bron
C. Dewaele, Leuven, 1967
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (oostkust)
516
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Houtave   
