Hoofdtekst
Ik hè een vromins gekend, mo ik goa ze niet noemen, want er leeft nog familie van, die een heel kortwoagenvoer boeken had. Ze koste toeoveren. Ze was boerin en gienk vele bie den boer doanevens. Iedre keer dat er een koe of zeug moste joengen, gienk ze nen dag of drie ervoeor erbie en iedre keer sloeg het tegen. Den boer zei: “We goan ne keer woaken en ze er nie meer bie loaten”. Ip nen oavend dat er een koe moste koolven, zoaten ze met een hele bende te koarten, ’s oavends loate. Olmetnekeeer kwam ze binnengestapt en ze zei: “Weet je het niet dè, de koe is ol gekoolfd”. Ze giengen zere kieken en ’t was woa. Were is dat koolf doeodgegoan Da wuf is loater ziek geworden, mo ze koste niet doeodgoan. Ze het geweldig vele ofgezien. Er kwam en poater, mo je wilde of koste, ik weet het nie meer, ze niet berechten (bedienen), eer dat ze ol heur boeken verbrand had. Ton is ze zere doeodgegoan.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Enkele dagen voordat er een koe of een zeug jongen moest werpen, kreeg de boer bezoek van een tovenares. Op een avond besloot de boer samen met enkele mannen de wacht te houden, zodat de heks niet binnenkon. Toen de mannen zaten te kaarten, kwam de heks plots binnen met de woorden: "Weten jullie het niet? Het kalf is al geboren!" De heks had gelijk. Enkele dagen later is het kalf gestorven. Toen de heks op haar sterfbed lag, leed ze vreselijke pijnen en kon niet sterven. De pater wilde de heks pas de Laatste Sacramenten toedienen nadat ze haar toverboeken had verbrand. Daarna is de heks dan toch gestorven.
Bron
R. Callens, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (tielt en izegem)
328
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Laatste Sacramenten   
Naam Locatie in Tekst
Oostrozebeke   
