KERAR0113_0115_16495 - Spreker door heks betoverd

Dat was in Oktober van ’t jaar negen en we gingen ’s avonds om acht uren naar een feestje van de duivemelkers voor de leden. Onder de bane, ik kom daar een gebuurvrouw tegen, maar die was verdacht. Ik had dat al dikkens (dikwijls) horen vertellen dat die verdacht was, ’t was een toveresse. Ze komt ons tegemoet en zegt ze: "Philemon, waar gaat ge naartoe”? Ik had geen benauwd en ik zei: "Naar een feestje van de duivemelkers”! Ze legt heur hand op mijn schouders, "H”, zegt ze, "dat gaat laat zijn als ge naar huis komt”! "Bah”, ‘k zeg "’k weet niet”! Intussen, zij gaat voort en wij gaan voort. En als het twaalf uren was van de nacht maakten wij gereedschap van naar huis te gaan. Me waren were met een man of vijve. Ik moest eerst een keer wateren als ik buiten kwam, dat duurde nog wat, daardoor waren die ander vier of vijf al een eind verder in ’t gaan. Ik hoorde ze gaan, maar ik zag ze niet, ’t was donker. Ik ging achterna en als ik zo een honderd meter of vier, vijf gegaan had was ik daar lijk in ene keer van de weg afgeleid. Ik zat op een klein communicatiewegeltje die naar de Schelde liep van misschien een honderd meter lang. Ik liep daar en ik was zo bevangen en bezweet. Ik wist niet waar ik was en zweette dat ’t zweet van mijn haar liep. En las ik alzo een uur of twee gewandeld had kwam den dokteur, die burgemeester was, een bevallinge doen met zijn peerden en voiture met een koppel grote lichten op. Met die lichten te zien kwam ik door mezelven. En al tot mezelven komen peisde ik, "wat zit ik hier te doen”? Ik ging naar huis. Eens thuis aan de deur, ‘k was gelijk were weg. Ik vond het sleutelgat niet. Ik liep weg en were en miek geruchte en vader miek van zijn beer dat hij moeste opstaan ’s nachts ten drien. Nu, ik vertelde hem alles. "En wie was dat”? zei hij. Ik zeg: "De die”! "Ik geloof het”, zegt hij, "’t is een toveresse”! Ik gaan slapen en ik kan niet slapen. ’s Anderendaags opgestaan, ten achten, geëten en in tussentijd den onderpastoor kwam bij ons. Hij kwam alle dag en soep eten bij ons. Me babbelen een beetje en ik vertelde hem dadde. "Ik heb al gehoord”, zegt hij, "er is een presumptie op die vrouw (ze is verdacht), ze heeft al veel mensen in de miserie gestoken. Niet beter”, zegt hij, "dan uw rechterhand hoger leggen dan waar ze u geraakt heeft. Hadde gij uw hand op haar hoofd gelegd”, zegt hij, "ge gingt van nieten weten! En nu”, zegt hij, "heeft ze door de kwade geest u van de weg afgeleed”! Maar voor dat we dat tegengekomen hadden, hadden we thuis al gezonde[n] ratten had. Dat was ook door haar en we hebben dan naar de paters geweest van Dendermonde en die paters hebben da komen aflezen. Maar van die ratten, dat was een vies affaire. Ge hoorde geluid, ge hoorde ze schreeuwen en vechten en ge voelde ze lopen over uw sarzen en ge zag nooit niet. Dat duurde drie dagen en dat was dan ook weg. Nu, den onderpastoor kwam de vrijdag en me kapten een gatje onder den drempel van ’t huis en me staken daar een paasnagel in. Dat is ’t ergste gewijd dat er bestaat! ’t Wist dat niemand dat dat daar in zat. De zondagvoornoen, ze kwam weer achter vlees en ze kost niet binnen, altijd weg en were voor de venster. Ik had ze in ’t oog, maar ze kost niet binnen. "Ze gaat niet binnen kunnen”, had den onderpastoor gezeid en ze kost niet binnen. Ik zat er achter en ze liep weg. Binst den oorlog is ze dood gegaan en de burgemeester en den onderpastoor hebben dan heur boeken afgehaald en dat waren de boeken van de kwade geest, te zeggen, van den duivel, hé! Ze werkte zij met den duivel en ze deed alzo de mensen den duivel aan. Ze had zij die boeken gelezen en ze liep zij ’s nachts rond en als ze iemand tegenkwam en wilde een farse (poets) bakken, ze kost dat.

SINSAG 0582 - Hexe schickt Läuse, Flühe, Mäuse.    SINSAG 0582 - Hexe schickt Läuse, Flühe, Mäuse.   

SINSAG 0540 - Hexe führt irre    SINSAG 0540 - Hexe führt irre   

Een man ging op een avond in oktober te voet naar een feestje voor duivenmelkers. Onderweg kwam de man een buurvrouw tegen, over wie men vertelde dat ze een toveres was. De vrouw vroeg de man waar hij naartoe ging, en hij antwoordde: "Naar een feestje van de duivenmelkers". Daarop gaf de vrouw de man een schouderklopje en zei: "Dan zal het laat worden vooraleer je weer thuis bent!"
Omstreeks middernacht ging de man samen met vier vrienden naar huis. Omdat de man eerst nog even moest gaan plassen, waren zijn vrienden al een eind voorop. De man zag zijn vrienden niet meer door het donker en raakte van de weg af. De man was helemaal bezweet van angst. Ongeveer twee uur later zag de man het rijtuig van de dokter-burgemeester aangereden komen. Op dat ogenblik kon de man zich weer oriënteren en ging naar huis. Toen de man bij zijn huis kwam, vond hij het sleutelgat niet en begon te roepen opdat zijn vader de deur zou komen openmaken. De vader van de man geloofde dat zijn zoon door een toveres was betoverd. De man kroop in zijn bed, maar kon niet slapen.
De volgende dag kreeg de man bezoek van de onderpastoor, die altijd bij hen soep kwam eten. De geestelijke gaf toe dat er al vaker mensen over die vrouw hadden geklaagd en hij raadde de man aan voortaan hoger te slaan wanneer hij nog eens door de toveres werd aangeraakt. Door toedoen van diezelfde toveres had men in dat huis vroeger al met een rattenplaag te kampen gehad. Men hoorde de ratten dan schreeuwen en men voelde ze over de dekens kruipen, maar er was niets te zien. De paters van Dendermonde zijn die ratten komen verjagen.
De onderpastoor gaf de man een paasnagel om onder de voordeur te steken. Toen de toveres de volgende zondag vlees wilde komen halen, geraakte ze niet binnen. Tijdens de oorlog is ze gestorven en heeft de onderpastoor haar toverboeken weggehaald.

K. Erard, Leuven, 1966

2.1 Heksen

west-vlaams (ieper)

37

oktober 1909

memoraat

Dendermonde (paters van)    Dendermonde (paters van)   

paters van Dendermonde    paters van Dendermonde   

Brielen    Brielen   

Dendermonde    Dendermonde