MSOHI0135_0136_20231

Kullen (plagen), als je van kullen spreekt, jij kent er veel hé, lijk toen jij met nonkel Hector met jullie oude fiets met de bel naar huis ging. Al de mensen deden hun deur open, ze dachten dat er een berechting passeerde. En ze knielden neer en ze zagen dan plotseling nonkel Sylvain en nonkel Hector passeren. "Oe, jullie smerige deugnieten!" zeiden ze en de deur toe. Of met een kaars in hun handen … Dat was zo een bel … wij bellen zo hé "Klingklingkling" maar dat was toen een bel lijk in de mis hé, en dat hing daar en de fiets reed voort en doordat hun fiets reed, die bel klonk altijd. En zij deden dat om te kullen, ’s avonds zo, tussen donker en klaar. En de mensen dachten … ja, vroeger, als ze moesten gaan met Onzeheer, ze gingen met de bel hé, met (onverstaanbaar). En plotseling, de mensen hoorden een bel en zij zeggen: "Er is daar een berechting!" Vlug de deur open en knielen om een kruisje te maken. En zij zagen dan die twee passeren al lachen.14: Dat is kullen hé.

Twee mannen reden op een avond bij schemerdonker met een oude fiets naar huis. Wanneer de mensen de fietsbel hoorden, openden ze hun deuren omdat ze geloofden dat er een berechting was. Ze knielden dan tot ze de twee mannen zagen en riepen: "Jullie smerige deugnieten!" Soms hielden de mannen ook een kaars in hun hand.

M. Sohier, Leuven, 1982

west-vlaams (poperinge)

13C

fabulaat

Laatste Sacramenten    Laatste Sacramenten   

Poperinge    Poperinge