KERAR0155_0155_16636 - Dokter X

Burgrave was een wonderdokteur. J’heeft mijn zuster gemeesterd. Dat was een vent die langs de straten ging, je ging peinzen dat ’t een was die rondging om zijn brood te vragen: triestig en lelijk gekleed. Dat was de beste dokteur die bestond. Je voyageerde altijd te voete om naar zijn zieken te gaan. Je zei tegen mijn moeder: "’t Is jammer dat je geen drie maanden eerder gekomen zijt, je dochter ging genezen, al heur bloed is bezig in water keren”! Ze heeft doodgegaan ervan, ze was tien jaar, onze Julia, d’ oudste van al. Je voyageerde soms bij nachte. Je koste toveren, zeien ze. ’t Was altijd een rare man. J’heeft vermoord geweest. Je woonde daar alleen en ’t was daar nooit opgekuist. ’t Lag daar een hoop eierschalen, wel een karrebak als ze hem vonden. Ja, Burgrave, ‘k heb hem wel gekend.

Een dokter die van deur tot deur ging, kon toveren en slaagde erin veel mensen te genezen. Soms was de man zelfs 's nachts op pad. Op een dag werd de man vermoord.

K. Erard, Leuven, 1966

3.2 Vrijmetselaars

west-vlaams (ieper)

4

fabulaat

Nieuwkerke    Nieuwkerke