CVERH0101_0101_45487

6 A Als er nu iemand stierf, dan zaten ze bij het sterfbed te wachten totdat die zieke zijn laatste snik gaf en dan sprong iemand onmiddellijk, maar dan onmiddellijk, onmiddellijk en haalde er de hespen uit ...X Wablieft?6.A De hespen, die haalde hij eruit en hij vluchtte ermee uit de kamer, onmiddellijk mee dat hij gestorven was. Nu heb ik altijd horen zeggen, dat het omwille van hygiënische redenen was en het geloof dat de bacteriën zouden overslaan op de hesp. Maar dat is helemaal anders geworden. Ik heb een boek gelezen van Eliade. Ik weet niet of ge dat kent. Zeer interessant (zeer onduidelijk). De schouw, de schoorsteen, de steen die alles schoort, die was open, niet alleen voor de rook. Maar langs daar kon de ziel buiten. En als er dan een hesp in hing, dan was dat een hindernis, die weg moest, want die ziel moest daaruit kunnen. En dat schijnt een meer plausibele uitleg, dan die hygiënische. Want waar moet ge dat aan toeschrijven, die haast waarmee het gebeurt? Als het om de hygiëne ging, dan hadden ze het een dag op voorhand kunnen doen. Maar onmiddellijk als hij stierf, sprong men op, naar ginder naar de schouw en dan was de hesp geen hindernis. Dat is een heel oud iets. Dat is oeroud, oud genoeg om te zeggen.X Was dat in Arendonk zo, dat men de hesp dan wegnam?6.A Dat heb ik altijd maar horen vertellen. Maar het was in Arendonk en elders ook. Dat zijn van die dingen geweest, die het christendom niet klein gekregen heeft.

Zodra iemand gestorven was, haalde men snel de hespen uit de schoorsteen. Sommige mensen geloofden dat men dat deed uit hygiënische overwegingen om te vermijden dat de bacterieën van de dode naar het vlees zouden overspringen. Anderen beweerden dat de ziel langs de schoorsteen wegvloog en dat men daarom alle obstakels moest verwijderen.

C. Verheyen, Leuven, 1982

1.4 Luchtgeesten

antwerps (arendonk)

6A

fabulaat

Arendonk    Arendonk