MVAND0096_0097_43416

Hond verspert de weg.'k Hem nooit niks gezien, maar 'k hem ene keer moeten teruggaan veur nen hond. Die zaat aan 't gemeentenhuis van Wilmarsdonk, op de trappen, en as ik ene stap dierf verzetten, dan sprong ie zo hoog. En 'k aai mijn instrument bij. 'k Zeg: "Nondedju, nauw staan ik er aardig veur." En 'k ging vroem en hij ging vroem op de trappen van 't gemeentehuis zitten. 'k Hem nooit geweten van wie dien hond was. D'r was genen hond in Wilmarsdonk zo groot. 'k Zeg: Frans, 'k hem moeten omgaan veur nen hond, ne lelijke, groten hond en die wou nie da'k veurbij 't gemeentehuis ging."Zodus, da moet toch iet gewist hemmen.

Een man zag een hond op de trappen van het gemeentehuis van Wilmarsdonk zittten. Als de man een stap verzette, dan sprong de hond omhoog. De man geraakte dus niet voorbij het gemeentehuis en was gedwongen een omweg te maken.

M. Van den Berg, Leuven, 1955

1.4 Luchtgeesten

antwerps (polders ten noorden van antwerpen)

60

fabulaat

Ekeren    Ekeren   

Wilmarsdonk    Wilmarsdonk