NGODE0047_0047_27079

En ze zeggen ook, d'r waren die zeien dat zijn van heksen dat ze betoverd, dat ze toverheksen. Want als ik kind was, hoe jong was ik dan, misschien een jaar of zes, ik moest altijd voorbij een huis gaan naar school. Een klein huisje te rande, niet te rande maar in een dorpsstraatje. En iedere keer - al de kinderen stonden daar … Z'is were bezig, 't is were bezig met wat te gebeuren. En 't was - we hadden de indruk dat dat iets van toveringe was, maar we konden 't nooit verstaan en we gingen altijd aan die deur gaan staan en die madam joeg ons toen weg. En we gingen voort, maar we dachten altijd dat er iets van betoverd was. Dat is een meisje van veertien jaar die zo te bedde lag. En wat is dat geweest, dat was waarschijnlijk iets anders hee, ze is dan gestorven. Maar op - in dien tijd mochten we van niets, we kenden niks, we wisten niks hee.Eigenlijk hadden we nooit horen spreken van een bevalling, dat daar was een meisje die waarschijnlijk - die moeder dat kind thuis bevallen, dat ze was bevallen van dat kind thuis en 't is in mysterieus… De geburen spraken altijd ne mysterieuze taal. En wij zeer jong zijnde we wilden weten wat dat ze zeien maar we verstonden 't niet. We waren op de hoogte niet. Nu is de jeugd meer op de hoogte hee, wij waren van niets op de hoogte.… 't is te lang geleden hee, 't is te lang geleden. Daar weet ik niet vele van.Nele:En waren dat altijd oude vrouwtjes?

Een meisje moest op haar weg naar school altijd voorbij een huisje waarin een heks woonde. Die heks joeg de kinderen weg.
Een veertienjarig meisje lag lange tijd ziek in haar bed en is uiteindelijk gestorven. Men geloofde dat dat meisje betoverd was, maar misschien leed ze in werkelijkheid aan één of andere ziekte.

N. Goderis, Leuven, 2003

2.1 Heksen

west-vlaams (torhout en omstreken)

1j

1926

memoraat

Torhout    Torhout