Hoofdtekst
Beschrijving
Maren waren vrouwen die hun ziel aan de duivel verkochten en niet konden sterven vooraleer ze overlezen waren of hun toverkracht aan iemand anders hadden doorgegeven. In Opheule woonde een gevaarlijke maar die door iedereen werd gevreesd. In het dorp woonde een kind dat iedere nacht om elf uur moord en brand schreeuwde en niet gekalmeerd kon worden. De moeder van het kind sprak met een buurvrouw, die haar de volgende raad gaf: "Je moet tegen elf uur bij de trap gaan staan met een stok. Een maar kan je niet zien, maar je moet met de stok slaan zo hard je kunt. Je mag de maar ook niet laten zien dat je bang bent". De volgende dag stond de moeder met een stok boven de wieg te slaan tot ze gekreun hoorde. De volgende dag huilde het kind niet meer. Daarna liet een vrouw uit de buurt zich een hele tijd niet meer zien. Toen men haar toch eens tegenkwam, zag men dat ze blauwe plekken op haar gezicht had.
Bron
G. Goyvaerts, Leuven, 1967
Commentaar
2.1 Heksen
brabants (tussen leuven, mechelen en brussel)
203
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Sint-Lambrechts-Woluwe 
Sint-Lambrechts-Woluwe 