MNIJS0159_0159_19347

Da was e meistje en da gienk gon dien(en). ’t Moeste schuttels wassen (de vaat doen). Iedere keer sproenkt er dor e keuntje ip heur tallore. Ma ze koste ’t noait pakken, ’t sproenk oltied weg. Ze gienk achter de paster. Den deen zaag dat ook. "Je moe vragen in de name van God wat dat ’t hier komt doen. Ut (als) het van God gezoen(den) is, moet het spreken. Is ’t van de duvel gezoen(den), ’t moet ton weregoan van woa ’t gekommen is", zei de paster. ’t Meistje vroeg da. Da keuntje zei: "’k Zien ik je moeder, ‘k èn ik e belofte gedoan en ‘k èn da noait (ge)hoeden. Wil je gie da doen?" "Bè joa’k", zei dat meistje. ’t Smeet e zakdoek no da keuntje – ’t was da gezeid van de paster – en ’t keuntje z’n poat stoend derin geprent. Van ton of was ’t keuntje weg.

SINSAG 0362 - Toter kehrt als Tier wieder. Erklärung der Erscheinung des Spuktieres.    SINSAG 0362 - Toter kehrt als Tier wieder. Erklärung der Erscheinung des Spuktieres.   

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Een meisje had beloofd om op bedevaart te gaan. Toen het meisje de vaat aan het doen was, sprong er altijd een konijntje op de borden. Het meisje ging naar de pastoor, die sprak: "Je moet vragen in de naam van God wat dat konijntje hier komt doen. Als het door God gezonden is, dan moet het spreken. Als het door de duivel gezonden is, dan moet het teruggaan naar de plaats waarvan het gekomen is." Toen het meisje die woorden had uitgesproken, antwoordde het konijntje: "Ik ben je moeder. Ik heb een belofte gedaan, die ik nooit ben nagekomen. Wil jij dat voor mij doen?" Het meisje stemde in en gooide een zakdoek naar het konijntje, zoals de pastoor haar had aangeraden. Het konijntje brandde zijn poot in de zakdoek en verdween daarna voorgoed.

M.-R. Nijsters, Leuven, 1969

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (nw van houtland)

99.4

fabulaat

Oudenburg    Oudenburg