KERAR0174_0174_16698 - Spokerij aan 't 'Kattekerkhof' - Man betoverd

Dat was in ’t jaar tiene dat ik hoorde zeggen dat op Sint-Jan, van ’t Wieltje naar Sint-Julien komende, dat het spokte aan het kattekerkhof. Als er daar mensen waren die afkwamen, dat ze ossan (altijd) heel in zweet waren en dat ze nooit geen stap vodder (verder) gerochten. Dat gebeurde rond ten enen van de nacht tegen dat ze konden vooruitgaan. ’t Was alzo lijk een bleksemslag die gong en toen kosten ze weg. Zelve mijn vader heeft dat nog tegengekomen als hij van Frankrijk kwam als hij voor de beten ging. Vader kwam thuis en zegt hij tegen moeder: "Moeder”, zegt hij, "ik heb van heel mijn leven nog nooit geen zulke toeren tegengekomen. Ik kom daar aan het kattekerkhof en als ik daar kom, ik kan daar in d’eerste minute geen stap meer gaan en al met een keer moet ik daar gaan en gaan, altijd maar gaan en ik vervodderen (geraak niet verder) niet en ’t zweet loopt van mijn aanzichte. Kijkt een keer”, zegt hij, "hoe nat dat ‘k zijn van mij te weren voor thuis te geraken. Al dat ik daar gezien hebben waren twee grote ogen en toen lijk een bleksemslag. Twee brandende ogen, juist bij de citèren (citerne) van ’t kattekerkhof.

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

In 1910 zou het gespookt hebben op het Kattenkerkhof in Sint-Jan. Mensen die daar voorbijkwamen, waren helemaal bezweet en geraakten geen stap verder. Pas omstreeks één uur 's nachts konden de mensen weer voort.
Een man die terugkwam van Frankrijk, raakte bij het Kattenkerkhof niet voort en begon hevig te zweten. De man zag twee grote ogen en vervolgens iets dat leek op een bliksemschicht. Helemaal bezweet kwam de man thuis.

K. Erard, Leuven, 1966

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (ieper)

2

1910

fabulaat

Kattenkerkhof (Sint-Jan)    Kattenkerkhof (Sint-Jan)   

Sint-Jan    Sint-Jan   

Sint-Jan    Sint-Jan