Hoofdtekst
Da was, da’s gebeurd over een tachtig jaar. Ik zen nu zoewe in mijn 96 en negen jaar zal ik geweest zijn as ’t gebeurde. Mijn ouders ware welhebbende mense zanne: mijn moeder was goe van thuis uit en mijn vader had veul goed in Gestel. Zoe wel as da welle nog goed verhuurden in Gestel. En dan mee ’t boere ma verspele en as de koei moeste kalvere ware we al bang want ’t was altij iet. Dan koste ze ’t kalf nie krijge en dan was’t wa annes. We zijn geweest da de koei tege de muur opliepe en da was een heks die thuis inne gank was. Dan was ’t inne stal gedaan en ’t begos mee ons moeder. Ons Stans was 4 jaar ouder as ik en die moest heur eerste kommunie doen. Bij Treus in Kamechele kochte ze ’t kleed. "Jo - zei ons moeder - ma da zal e ‘k ik wel nemieje zien", as da ze zoe slecht was. En dan dieje ’t vlees van Meerhout brocht, dieje zei "ma moederke, da gij verslecht! en ik breng nog zoewe goe vlees". Den doktoor - do van Gestel was da - dieje zei "ze moet eraan, ‘k weet nie wa da da is". Welle hadde vijf kindere en dan ’t maase enne knecht en dan vantijd schreeuwe want ’t was altij ma slechter mee ons moeder. En dan zei ons moeder: "ge moet nie schreeuwe ge moet mo bidde". En dan op ne keer kwam er ne Gentenaar mee saasies. En mijn vader zei: "ja vriend, ’t is allemaal moeilijk: mijn vra is ziek en ik kan da nie betale". "Mag ik binne?" zei dieje. "Jowel" zegde ze. Ons moeder zoot inne hoek en hij do rechtveur en hij zei: "vrouwke zie mij eens scherp in mijn oge. Jo - zei hij toen - ik kan ’t ook wel zanne - want hij was nen uitgesteerde priester - ma ge moet op beeweg gaan no Bornem". Da’s wijd zanne, want ze vertrokke ’s avonds en ze kwame ’s avonds pas terug want ze ware te voet geweest lak as da in dieje tijd ging. Toen te Herentals moet do zoewe iet zijn een punt of zoewe. En zoe wijd was die altij mee hun mee geweest, ma do zijn ze die kwijt geraakt want over een punt kan een heks nie over. Dan zijn ze ma veurts gegaan tot in Bornem in een groot klooster. Toen zijn ze do hun gelegenheid gaan zegge. Toen hemme ze water, brood en zout, 3 tefferente dinges, do late wijde. Jo en da was een oud jonge dochter die do aanzoot. En as zelle thuis ware vanne beeweg, toen stond ze op, ze was er vanaf en da was gekome mee te lene zoewe had ze da aan ’t lijf gekrege.
Beschrijving
Een boer en een boerin hadden veel ongeluk met hun dieren door toedoen van een heks. De koeien liepen tegen de muren op. Wanneer één van de koeien moest kalveren, liep er altijd iets mis. Een tijdje later werd de boerin ernstig ziek. Op een dag kwam er een Gentenaar leuren met dekens. De broer legde uit dat zijn vrouw ziek was en dat hij dus geen deken kon betalen. De Gentenaar bekeek de zieke vrouw en raadde haar aan om op bedevaart te gaan naar Bornem. De volgende dag vertrok men voor de boerin op bedevaart. In de buurt van Herentals was er een uitsteeksel op de weg. Heksen konden daar niet over. In het klooster van Bornem lieten de bedevaartgangers water, brood en zout wijden. Toen ze thuiskwam, was de zieke vrouw genezen. Ze was behekst geraakt door iets aan iemand uit te lenen.
Bron
M. Vankerkhoven, Leuven, 1964
Commentaar
2.1 Heksen
antwerps (grensgebied kempen-hageland)
620
Omstreeks 1884
memoraat
Naam Overig in Tekst
Gentenaar   
Naam Locatie in Tekst
Vorst   
Plaats van Handelen
Bornem   
Herentals   
Gent   
