HHEND0231_0231_42753

Niet kunnen boteren.W'hemmen gewist thuis da we boterde en da we geen boter kosten krijgen. Hoe herder da we boterde hoe meer schuim da we kregen, 't was just zeepsop. Een paar dagen d'rveur was er een bij onze vader in de stal gewist en die aai gezee: "Koeien mee een bree bakkes zienek geren", mor w'aaien 't spek aan ons been. En onze vader die ging er dan pastoor Van Der Heyden bijhalen, mor die wou eerst nie meikomen. Mor na laank zagen ging'em dan toch mei, hij zei: "Ja, joengen, ge mut ons mee de dood bedreigen, anders meugen wij nie meigaan veur zoeiet." En die ging dan langs de weien en die maakten allemaal kruiskes over de koeien en dan zei'em "Awel, Jan, ge zult naa wel boter hemmen." En 't was gedaan ook.

Op een boerderij kon men geen boter maken. Enkele dagen voordien was er een vrouw in de stal geweest, die had gezegd: "Koeien met een brede muil zie ik graag".
De boer ging naar de pastoor, die aanvankelijk niet wilde meegaan. Pas na lang aandringen, ging de pastoor mee en zei: "Je moet ons met de dood bedreigen vooraleer we voor zo'n zaak ter plaatse komen". De pastoor liep langs de weides en maakte kruistekens over de koeien. Daarna sprak hij tot de boer: "Nu zal je wel boter hebben", en zo was het ook.

H. Hendrickx, Leuven, 1962

2.1 Heksen

antwerps (overgangsgebied antwerpen - kempen)

389

memoraat

's-Gravenwezel    's-Gravenwezel