Hoofdtekst
Ze verteldeg’en ton vele, mo wa dan’k nu goan vertellen is echt woar gebeurd. ’t Brandege (brandde) dor up ’n hof in Ichtegem en direkt ’n helen hoop boeren dien der no toe giengen om ’t helpen blussen, want da was ton nog met emmers en da gieng ton nog zo rap nie. En de paster kwam ook en je vroeg ’n spoa (spade). Mo je zaagt da direkt dat da gin vint was die gewend was van eirdewerk te doen. E wel, ’t stoen dor ’n reke van ’n schelve of negen en d’eeste drie brandegen ol. De paster miek ’n kleen veurtje (voortje) roend d’ander zesse en je gieng ’t er roend ol lezend. Mo zweten datten ie deed, en da was nie van ’t vier. Want da kost nie zien (zijn), want de druppels liepen lik erweten (erwten) no beneên. En je zei: doar gin woater mir ipgieten. E wel, woar dat’en ie roendgegoan was, brandeg’et nie mi. Ja mo, z’hadden ziender nogol macht zèu! Mo nu is dat azo nie mi wi. De geesteliken zien nu ook te modern geworden hé.
Onderwerp
SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   
Beschrijving
Op een boerderij in Ichtegem was brand uitgebroken. Ogenblikkelijk kwamen tientallen boeren aangelopen om het vuur met emmers water te blussen. Toen de pastoor bij de boerderij kwam, vroeg hij een spade. Van de negen schelven die op de boerderij stonden, hadden er al drie vuur gevat. De pastoor maakte met de spade een voor in de grond rond de zes schelven die nog niet in brand stonden. Vervolgens liep de pastoor biddend rond de zes schelven terwijl het zweet van zijn gezicht druipte. Merkwaardig genoeg hebben die zes schelven geen vuur gevat.
Bron
L. Cumps, Leuven, 1965
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (z van brugge)
422
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Sint-Andries   
Plaats van Handelen
Ichtegem   
