ACORN0233_0235_12233 - De dief en het spookdier

Dadde ’n is zo lange nie geleen van ’t kapelletje. Da was os mien voader, da moe nu oenderd joar zien, e joengesje was en je weunded’ie tegen ’t kapelletje, j’is ie afkomstig van gunter...Da wa doar ’n wüvetje die doar altied in ‘t kapelletje zat, Nannetje Zoaiers èètte ze, en ze zat zie doa te bidden lik dander dao nu nog zitten, mor oender en tusschen staken z’ekir under nand üt on de visschers kwamen en ze krègen drienkgeld, verstoait.Lik dnder nu nog zitten ee, ze steken eki oender euder mantel - z’aad e zwarte kapmantel an - en ze krègen vele drienkgeld.En op e zeker achternoene, ’t was mor ’n dêerlik were en der woaren gin visschers binnen. En ter was niemand gekommen. Ter kom toar almedekèè ’n droenken vint: “Wa doe je gie ier” zegten. “En lezen” zeg se. “Lezen! Voe wadde lezen? Voe dad oeten beeld? Wa kan da oeten beeld nu doen?”En in de tied was dat oenze vrouwtje van ’t kapelletje van Brènienge, versierd mê goedewerk en diamanten, opofferiengen van de vrouwen van de visschers. ’t Is ton sedertdien, dasse der ’n tralie voren gedoan ên, dasse der nie mir ankosten. Je paktig’all da goedewerk en de juvèlen en je kletste da beeld in de groend en je schopte die banken omme en sloeg die beeldetjes van de meuren of en je sloeg ta wüvetje nog eki tegen de groend en da wüvetje kroop op anden en voeten no büten. En j’ield doa kot ‘k weet nie oevele. Mor os da wüvetje büten zat en nog nie rechte was zie se amedekèè ’n gedrocht van ’n bèèste op die vint spriengen. ’t Was gin oend zeg se, en te was geen veugel, mo j’ad toch vlerken en j’aad ’n lèlike mülle en hèle grote tanden. En zaag se mor oaltied die tanden in die vint se vlèès en trekken en sleuren. En amedekèè van op de platse woa da ’t kapelletje ... woa da’t vrouwtje gestoan adde oor ze’n stem roepen: “’t Is nu genoeg mi joen, ’t is gedoan mi je”. En die bèèste takelde die tiep toe, toe datten feitelijk dood was.Da wüvetje, dood van schrik lopt no ’t èèste grèèdste üzetje da gon zeggen. En de mênschen kommen mee en ter kwamen nog ander mênschen en inderdoad van e bèèste waster niets mi te zien, mo die vint laag toa dood. En de garde is gekommen en z’ên zieder em in Brènienge dorp begraven in’t dorp, in d’oengewiede groend van achter in de kerke, da was toen nog gewied en oengewiede groend op ’t kerkhof. En Nannetje Zoaiers mosten ze nor üs voeren mi den boer se schiesje dasse zo van schrik oentoan was. Mor os da nu ènigte weken geleen was, Nannetje adde oren zeggen dasse dien vint doa begraven adden in dien oengewieden groend. Zo ze peisde zie op da geval. Mo se go sie ’n ki eur familieleden gon bezoeken op ’t kerkhof, de graven. En lik of da ze doar op ’n graf stoat, ze ziet doar amedekèè op dien oengewieden groende diezelfde bèèste, spriengen en wuppen en daansen op e graf. En ze kiekt azo, z’oor die zelfde stemme roepen: “’t Is genoeg mi je, ’t is nu gedoan mi je”. ja! en ’t wüvetje is ’t gon goan zeggen en de mênschen ên ’t vors verteld en azo kom het dan de mênschen dat an mien voader verteld ên ee.

SINSAG 0332 - Spuktier kämpft mit Mann.    SINSAG 0332 - Spuktier kämpft mit Mann.   

SINSAG 0196 - Der Feuermann-Mörder (Missetäter)    SINSAG 0196 - Der Feuermann-Mörder (Missetäter)   

Bij het kapelletje van Bredene zat altijd een vrouwtje te bidden. Vaak kreeg het vrouwtje van de vissers die daar kwamen enkele centen. Op een middag kwam er een dronkaard naar het kapelletje, die sprak: "Wat doe jij hier nu? Waarom zit je te bidden voor dat houten beeld? Dat beeld kan toch niets doen!" De dronkaard sloeg het vrouwtje tegen de grond, vernielde de kapel en nam alle kostbaarheden mee, die men daar had achtergelaten. Op handen en voeten kroop het arme vrouwtje naar buiten. Het volgende ogenblik sprong er een lelijk gedrocht met vleugels en grote tanden op de dief. Terwijl de dief verscheurd werd, hoorde het vrouwtje vanuit de kapel een stem roepen: "Het is genoeg geweest, het is gedaan met jou!" Het beest takelde de dief toe tot hij dood was. Daarna ging het vrouwtje de mensen in het dichtstbijzijnde huis waarschuwen. De dief lag dood op de grond, en voor het overige was er niets meer te zien. De dief werd in Bredene begraven in ongewijde grond. Toen het vrouwtje een tijdje later naar het kerkhof ging, zag ze op het graf van de dief datzelfde beest springen en roepen: "Het is genoeg geweest, het is gedaan met jou!"

A. Cornelis, Gent, 1958

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (kust)

210

Kindertijd van de vader van de informant

fabulaat

Oostende    Oostende   

Bredene    Bredene