PKNAB0410_0412_6826 - Doodsvoorspelling komt uit te Rekem (1966-1967)

Jà, en zoë waor ouch e geval in Rèikem, neet zoë lang geleejen. Mer dat moot ger wâl niet opschrijven hé, die femilie en die vrouw leven nog allemaol.PK: Jao mer ich maak dat anders toch hiël algemein huur, zónder namen of get.Dao woënden op 'n straot, dao stóngen twië huizer tegenein, in 't ein woënde ene Mechóng (Machon), dat waor enen doewaan (douanier) ene kemies (kommies), en dein angere minsch hèdde (heette) Janssen, dèi haw altijd in de mijn gewèrk. En dat waoren gooi naober (geburen), dat waoren kameraoten, en die waoren even aud. Die gingen zomers nao de voetbal, die spèilden samen mèt de duiven, en zoë. Mer, dao waor toch ins get gewèis, mèt 'n vrouw, 'n siguijnerin of zoë van dat volk, en die - of die ins neet genóg gekregen haw of zoë get moot dat zijn - haw hun ins zoë bènnensmónds get liëliks veurspeld. Mer dat waor lang(ge)'leejen, en zij dachten dao neet mier aan, en eigelik niemend miër, tot e paar gooi kènnissen toen ze al doëd waoren. En die waoren toen - dat is nog neet zoë lang 'leejen - allebei even aud, en die gingen gelijk,K/ XV: (jà met e paar weken tusschen, mer toch hiël kort bijein)ja, gingen die gepensioneerd weren (worden). En die waoren zoë aan 't plannen maken, wat ze gingen doen: moostem (moestuin) bij hauwen (= meer hof houden) veur greunten veur de hiël kènger (kinderen) of zoë, wie dat dat geit, in de bos wandelen goon, en zoë van dat allemaol, veur den tijd óm te krijgen. Mer toen dèin eine woar gepensioneerd, ich g'löüf dat, jao, dat waor dèi putman, allé dèi op de put, op de sjarbenaasj (charbonnage) wèrkdeK/XI: (jao, er wèrkde neet ónder in de mijn hé, mer boven, zoë...)allé dèi waor dan get iërder gepensjeneerd, den dâg veur dat er iërsten kiër zijn pensioen ging trèkken, vóng zijn vrouw hem doëd in 't bed, langs heur. Jà, dat waor get, dat kunder (kunt ge) dènken. Mer good, 'n gooi week, of viertiën daag later, dèin ambtenaar, dèi waor twië weken gepensioneerd, dów geit z'n vrouw óm neugen ooreK/XI: (ze stingen altijd hiël vreug op hé)en die haw al ins geroopen, en dów ging ze kijken wat et deeg (er scheelde), dat er zoë lang blèif liggen, toen laog dèi ouch doëd in 't bed. Dat is toch eigenaardig hé? En dat waor toen get, dat die allemaol, dat die allebei zoë kort nao ein doëd waoren hé.K/XI: (Ene nèif van hun, dèi woënt hie in Kotem, en dèi hèit ós dat gezag.)Jao, dat is eigelik geine richtige nèif van die, dèi is getrouwd mèt 'n nich van dèi... van dèi Janssen g'löüf ich.K/XI: Mer ger moot mer neet wijer zèggen dat veer uch dat gezag hebben hé?!PK: Nei, nei, dao kump niks van uit.Nei, want ver hebben dao nog tegen nieme (niemand) kal van gemaakt en tegen dèi jóng dèi het ós zag, hebben ver 't ós ouch neet laoten aangoon,dat ver dao gelouf aan hechden.K/XI: (Ver zagten zoë: zèg het mer neet tegen die vrouw, want dat is dan te ziër erg.)PK: Tiens, dat is anders toch straf hé...

In Rekem woonde een douanier die goed bevriend was met zijn buurman, die mijnwerker was. De mannen waren even oud en brachten veel tijd samen door. De mannen maakten allerlei plannen over wat ze zouden doen wanneer ze met pensioen waren. Toen de mijnwerker pas met pensioen was, trof zijn vrouw hem op een dag dood in bed aan. Enkele weken later lag ook de douanier dood in bed. Enkele jaren voordien had een zigeunerin of een bedelares die boos was omdat ze te weinig had gekregen, de dood van de twee mannen voorspeld.

P. Knabben, Leuven, 1970

2.1 Heksen

limburgs (maasvallei)

K/X/334

fabulaat

Kotem    Kotem   

Rekem    Rekem