Hoofdtekst
‘k en ik nog op zeje gewist.‘k zien nie biegelovig, mo de matrozen wel.’t was een en had ie e schèrmes gekocht. O’t er etwien dood gaot smieten ze num van baord en ze verkopen al dat en hadde. Iedere keer dat ie e vrie nacht hadde stoend die vint van wien dat da mes was an ze bedde. ‘k en ik opgestaon zeit’en en da mes overbaord gesmeten: “j’e je mes were” zeit’en, en ’t was gedaon.
Beschrijving
Als iemand aan boord van een schip was gestorven, dan gooide men het lijk in zee en verkocht alle bezittingen van de overledene. Zo had één van de matrozen een scheermes gekocht. 's Nachts zag de matroos de dode naast zijn bed staan en om zijn scheermes vragen. De matroos is opgestaan en heeft het scheermes overboord gegooid. Daarna is het spook niet meer verschenen.
Bron
S. Van Bael - Lehouck, Leuven, 1969
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (bachten de kupe)
161
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
De Panne 
De Panne 