Hoofdtekst
Beppe Swaen hie in bûnte kanarje. Dy hong yn in kouwe yn 'e keamer. Beppe stoar.
It wienen keamers mei suite-doarren der tusken. Yn 'e iene keamer stie it lyk, yn 'e oare hong de kouwe. De kanarje woe net mear sjonge, doe't beppe stoar. 14 dagen letter wie 't dierke ek dea.
As der ien yn 'e hûs stjert, mat men in doek oer de kouwe dwaen en de kanarje yn in oare keamer bringe, oars giet er sekuer dea.
It wienen keamers mei suite-doarren der tusken. Yn 'e iene keamer stie it lyk, yn 'e oare hong de kouwe. De kanarje woe net mear sjonge, doe't beppe stoar. 14 dagen letter wie 't dierke ek dea.
As der ien yn 'e hûs stjert, mat men in doek oer de kouwe dwaen en de kanarje yn in oare keamer bringe, oars giet er sekuer dea.
Beschrijving
Grootmoeder Swaen had een bonte kanarie. Die hing in een kooi in een kamer. Toen zij stierf, wilde de kanarie niet meer zingen en veertien dagen later was hij ook dood.
Als er iemand in huis sterft, moet men een doek over de kooi hangen en de kanarie in een andere kamer brengen, anders gaat hij zeker dood.
Als er iemand in huis sterft, moet men een doek over de kooi hangen en de kanarie in een andere kamer brengen, anders gaat hij zeker dood.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 43, verhaal 13
Commentaar
27 mei 1966
Naam Overig in Tekst
Beppe Swaen   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
