Hoofdtekst
Der was daar ne vint in Wervik, en ie moste te voete van Wervik naar Komen. ’t Begoste te regenen en ie ging entwaars binnen bij ’n vrouwe. De minsken van Wervik zeien da ze toverde, maar diene vint ’n geloofde der nie van. Rond te vuven en ’n kart wilde ie voortgaan om te zessen in Komen te zijn. ’t Es ’n ure gaans. Maar da vrouwmins hield hem an de klap. Rond te vuvenhalf wilde ie absoluut weg, maar ze sloot de deure. Rond ten tienen voor de zessen gerochte ie eindelijk voors, en klokslag te zessen was ’t ie algelijk in Komen, wei. En ’t was pertang ’n ure gaans anders. Maar da vrouwmins koste toveren, sè.
Beschrijving
Een man ging te voet van Wervik naar Komen. Toen het begon te regenen, ging de man schuilen in het huis van een vrouw. De mensen beweerden dat die vrouw kon toveren, maar de man geloofde daar niets van. Omstreeks kwart over vijf wilde de man vertrekken omdat hij om zes uur thuis wilde zijn. De vrouw hield hem echter aan de praat tot half zes en toen sloot ze zelfs de deur. Om tien vóór zes kon de man eindelijk vertrekken. Vreemd genoeg was hij om klokslag zes uur in Komen, hoewel hij normaal een uur moest wandelen om van Wervik in Komen te geraken. Die vrouw kon toveren.
Bron
G. Speecke, Leuven, 1959
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (menen en omstreken)
219
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Wevelgem 
Wevelgem 
Plaats van Handelen
Wervik
Wervik
Komen
Komen