Hoofdtekst
K/XV: (ze hawwen ins eine verdach, hé,... dao mèt dèi band...)Oh, wach (gebaar: K/XV moet zwijgen).Dao waoren in Kotem Luj, die hawwen ene knech, dèi ze d'rvan verdachten weerewouf te zijn. Dat waor dao op 't Genuijt, in zoë 'n groëte boerderij langs de Mas, wèts-te die neet liggen? PK: jà dat kan wâl...dat waor, wach wie moot ich het zèggen, ... dat iërste huis, die luj die dao veróngeluk zijn, dao Verschelde, lènks es-te op 't Genuijt kumps (komt), dao, van die vrouw de groëtmoeder, die hawwen dèi knech. En dèi waor óm 'n oor of èlf-twelf 's aoves altijd eweg, en ze hawwen al gespikkeleerd (uitgeloerd), mer wie ze ouch loorden of degen (deden), ze kaomen mer neet te weiten woë ee erges nao tów trok. Mer op ene kiër hawwen ze hem, zónder dat er 't gewaar waor 'worden, op de voot gevolg en alles zich âfgekeken. En dèi haw enen Duvelsband, dèi laog in 'n wei, en dèi knech ging dao as minsch in en ee keem as hónd d'ruit. En dów degen ze dèi nao Mestreech 'n kemissie (boodschap) goon doen en óngertusschen haolden ze hem dèi band d'ruit hé, uit die wei, en ze goëiden dèi in den oven, -vreuger hawwen ze zoë ene groëten oven veur broëd in te bakken hé, (PK: jao jao) - en oppe daod (de daad) waor dèi knech dao, schoën dat er nog neet zoë lang eweg waor, jà ze hawwen zich dat zoë bitsje uitgerekend hé, tegen den tijd veur euver en-t weer te loupen, en dèi ging te zeil veur dèin oven, dèi ging te zeil!! Sjprèngen en doen! En dèi is dów van schämde (schaamte) weggegangen op die boerderij.K/XV: (kijk, toen dorsj er neet miër blijven hé, ómdat ze dat ollemaol wósjten van heum hé).Jao, en ze hebben hem ouch noëts miër gezeen.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   
Beschrijving
Op 't Geneuth langs de Maas stond een grote boerderij waar een knecht werkte, die ervan verdacht werd een weerwolf te zijn. Omdat de mensen het vreemd vonden dat hun knecht altijd omstreeks elf of twaalf uur wegging, besloten ze hem een keer te volgen. Zo zagen ze dat de knecht naar een weide liep, en even later weer verscheen in de gedaante van een hond. De knecht bezat een duivelsband die hij in de weide verborgen had. Op een dag stuurden de mensen hun knecht naar Maastricht, zodat ze ondertussen de halsband konden verbranden. Zodra de halsband in het vuur lag, stond de knecht bij de oven. Omdat de knecht zo beschaamd was, heeft hij daarna de boerderij verlaten.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
K/II/270
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Kotem   
Plaats van Handelen
Geneuth   
Maastricht   
Maas   
