Hoofdtekst
Bij ons in de geburen goengen de jongens mussen beffen (strikken spannen) en ze lichtten overal en toen sloegen ze tegen de haag en ze lichtten met de lamp omhoog en toen zei do iets: 'Verbrandt me pelske maar nie, verbrandt me pelske maar nie, verbrandt me pelske maar nie' en zij liepen voert (weg). Toen dachten ze: 'Hadden ver (we) maar eens staan gebleven voor te zien wat het was' en toen zei het 'Ich bin nog zo ver nie van hier' en toen liepen ze eerst hard.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
Beschrijving
In Hoeselt gingen enkele jongens mussen vangen. Toen ze de lantaren bij de haag omhoog richtten, weerklonk er een stem die sprak: "Verbrand mijn pelsje niet! Verbrand mijn pelsje niet!" De jongens liepen verschrikt weg. Wat verderop hadden de nieuwsgierige jongens toch spijt dat ze niet hadden gekeken wat er precies in de haag zat. Op dat ogenblik hoorden ze de stem zeggen: "Ik ben nog niet zo ver!"
Bron
W. Jackers, Leuven, 1958
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (bilzen)
269
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Hoeselt
Hoeselt
Plaats van Handelen
Hoeselt
Hoeselt