Hoofdtekst
Hiej in ene nonk van mich gestorve, dae waas mèt ’n wedevrouw van Lanker getrouwd; dae waor 74 dow trouwden iè nog. Iè waas nog good bekwaam, want iè is lang getrouwd gewees mèt die vrouw. Maa die verstonge zich later neet: ziej hauw fortuin en iè hauw geind. Dow woer alles vermaak, maar iè hauw alles vernetigd en dat keem ziej ies aan de wièt wie er doed waor. Dow keem de notaris mèt dat testamènt oet. Dow hauw er het gegièven aan e keind woe iè piètere (peter) van waor. Dow woer dae mins krank ene toer daonao. Dow höbbe ze nog ene toer gelaefd en dèk ‘ongevreij (onvrede) gehad en van alles. Dow is dae gestorve en ziej is zitte blieven in dat hoes. En dat waas altied van alles belaofd en neet geduon. Want pestoer Kartuifels waor dao biej, dae hauw ze gezag waat ze aan-der-hand hauw wie er doed waor. Dow zag Kartuifels zoe: "Och moederke, daar moet ge maar voor bidden. Ge moet daar voor bidden. Ge moet voor Claessens bidden"."Maa ich baej mich nog geine vaderons", zaet ze, "geineneinen iesentige (enkele) vaderons. Zoe en zoe haet er mèt mich geduon. En ich jeh (had) nog mèsse vuer hem mote laote doen, maar dat dae woe er het aan gegièven haet, dat dae ze maar luut doen."Ja, dat blaef zoe."Moeder ich zal nog ins trögkomme", zag de pestoer, "ik zal ook meebidden met u."Dow keem er ene toer daonoa trök en dow zaet er zoe:"Madam Claessens, is het nog niet verbeterd?""Nein menier pestoer, niks is het verbièterd, en ich baej mich ouch neet vuer hem, maa waat ich now aan-der-hand höb dat höb ich uch d’n angere kier nog neet wille zègge. Dat is al nachs om ’n oor of drie, kerteer vuer drie, dan klop altied einen op daen houte slaag" zag ze.- Dat waor ouch maar ’n aud hoes mèt ’n vinster op de gievel oet mèt zoe e blèngske (blinde)."Oh, wat zegt ge me nu?""Je, menier pestoer, en dat is waor, want ich höb ene jong en dae is in Luuk en dae höb ich drie daag doen aafkomme vuer biej mich te zien of het dan ouch gebäörde, en dan keem niks."-Dae waor ouch drie daag dao gewaes, want dae kaem bekans al aoves biej os, wièr woende dao in de buurt dao. - Dow zag de meister, m’ne zuon, tièngen häör: "Maa tant, ger beeld uch dat in. Dat doen keinjer van ondäögd die kommen en die houwen achter op daen houte slaag"."Niks", zag ze, "want ich höb mich verstout - dat waas ene kadé, want ze dors ouch sjete - en de snie laag, en vuort ene toer daonao bèn ich oetgegange mèt de kniplamp en ich höb guon kieken of trep (trappen) in de snie wuore, maa niks… de sniê laag dik en de sniê laag wie aan de vinster en dao waor niks."Kartuifels heel dow missie e tuurke daonao. "We gaan missie krijgen, madam Claessens, en dan gaan we dat veranderen; dan zijt ge daar van af.""Asder dat kont, menier pestoer, dan dootder mich teväöl plezeer, want as ich now bang waor, dan waor ich allang oet het hoes oppeluip, - maar het hoes waor van häör - dan waor ich allang eweg. Maa ich dènk in m’n eige zoe as er klop: "Däögeneet, klop maar, ich baej mich toch neet vuer dich en ich doon ouch neet waatste gezag höbs. Hejset (hadt ge het) maar gelaote, dan waorste gelökkig." Dow wol ze bedoele dat get waor waat neet volbrach waor. Daovuer kaem dae trök. Die paters wuoren hiej en dow keem dae pater. "Ja moeder, ik moet eens hier komen van mijnheer pastoor, die heeft mij hier gestuurd, wat gij aan der hand hebt.""Ja", zag ze, "pater, dat is ’n hiêl aardige zaak en dat is viejelik (vijandig) vuer mich en aud en dao kan ich neet vanaaf komme.""Ja moederke, gij moet mij dat vertellen." Ja, ze vertèlde het hem dan ouch wie ich het dich now zèg."Awel", zaet er, "nu doet ge dat, nu moet ge dat doen." Dow meusj ze ’n boot (boete) baeje en ’n komunie opdrage. "En ik zal de rest doen" zag er. En noets niks mier gezièn; niks, noets mier geklop. Dat kan tiên jaor gelièje zien, tien, èlf jaor, langer neet.
Onderwerp
SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause   
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   
Beschrijving
Een man was met een rijke weduwe uit Lanklaar getrouwd. Toen de man stierf, kwam de vrouw te weten dat hij haast al haar geld had uitgegeven. Omdat de man na zijn dood kwam spoken, raadde de pastoor de weduwe aan om veel te bidden en om de missen te laten doen, die ze beloofd had. De vrouw weigerde ook maar iets voor de dode te doen, aangezien ze door zijn schuld al haar geld was kwijtgeraakt. De weduwe raakte maar niet van het spook verlost. Na een tijdje hoorde de vrouw om kwart voor drie 's nachts altijd geklop. De bange weduwe liet haar zoon uit Luik drie nachten komen, maar dan gebeurde er niets. Ter gelegenheid van de missie kreeg de weduwe bezoek van een pater die haar wilde helpen. De vrouw moest een boete bidden en een communie opdragen. Daarna is haar overleden man nooit meer komen spoken.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
148
Omstreeks 1958
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Vucht   
Plaats van Handelen
Lanklaar   
