Hoofdtekst
’t Hem 20 jaar lang mee boter en eire no de stad gegaan. Dan kwam ik altij bij één die had wreed de naam, van éé, ma of ’t één was, da weet ik nie. ‘k Kwam doe eens mee wree tandpijn. En ze zei gerink "gij hebt tandpijn". "Jo - zei ik - da’s zoewe ma hoe weete gij da?" "Jo - zei ze - ik zal da is geneze". En ze pakt do wa ouatte en ze doet er vanne fleske op en steekt da in mijne tand. En den dag daarna viele de stukke van mijne tand, ma pijn had ik nemieje.
Beschrijving
Een man die altijd eieren en boter naar de stad bracht, kwam vaak in contact met een vrouw over wie men vertelde dat het een heks was. Toen de man op een dag tandpijn had, wist de heks van de pijn zonder dat de man er iets over had gezegd. "Ik zal dat eens genezen", sprak de heks, en ze nam een prop watten die ze in een vloeistof drenkte en in de tand stopte. De volgende dag vielen er stukken van de tand van de man. Pijn had hij niet meer.
Bron
M. Vankerkhoven, Leuven, 1964
Commentaar
2.1 Heksen
antwerps (grensgebied kempen-hageland)
420
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Meerhout 
Meerhout 