Hoofdtekst
’t Was dor e wuuf en ‘k moesten ik met heur t’hope werken. ‘k Woaren ton dertien joar. Zei ze tegen me: "Je mag loater gin soldaot trouwen, en un (als) ze de krommieng(en) in de voart gon rechten, got er veel vrimd volk kom(men). En ’t go nog e tied kommen dan de pasters lik vinten gon lopen en de nun(nen) an gin nun(nen) mi gon gelieken. Ewel, da’s toch ol uutgekommen. ‘k Zien met e soldoat getrouwd, en kort derachter begosten ze met de voart te rechten en in dazelfste joar is den oorloge van veertiene gekommen. ’t Zaat ton vrimd volk genoeg. En kiekt nu eki no de pasters en de nun(nen)!...
Beschrijving
Een vrouw sprak tot een meisje met wie ze samenwerkte: "Je mag later niet met een soldaat trouwen. Wanneer men de bochten in de vaart gaat rechttrekken, zullen hier veel buitenlanders komen. Er zal bovendien een tijd komen dat de pastoors als gewone mannen en de nonnen als gewone vrouwen zullen rondlopen". Alles wat die vrouw had voorspeld, is uitgekomen. Het meisje is met een soldaat getrouwd.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (nw van houtland)
134.7
1901
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Westkerke   
