Hoofdtekst
To Trimunt wenne in âld man, dat wie Alle Elzinga.
Dy stie yn syn jonge jierren foar neat. "Ik bin foar noch gjin duvel bang", plichte er to sizzen. Op in kear kom er it heidepaedtsje del. In breatrompke mei in lear der oan hied er op 'e rêch hingjen.
Hy kaem thús, alhiel fan 'e wize. Hy wie bûnt en blau en it breatrompke wie àl sa plat as in skol. En hy wie sa smoarch as in baerch.
"Hwer hastû sitten?" sei syn wiif.
"Dêr praet ik net oer", sei er.
Mar sy hâldde oan mei freegjen en op 't lêst krige se it der út. "Ik woarde samar oplichte en yn 'e wyk smiten," sei er, "mar ik ha noait ien sjoen."
Syn wiif seach him oan en sei:"Dû driuwst oeral de spot mei."
Letter is Alle alhiel bikom.
Dy stie yn syn jonge jierren foar neat. "Ik bin foar noch gjin duvel bang", plichte er to sizzen. Op in kear kom er it heidepaedtsje del. In breatrompke mei in lear der oan hied er op 'e rêch hingjen.
Hy kaem thús, alhiel fan 'e wize. Hy wie bûnt en blau en it breatrompke wie àl sa plat as in skol. En hy wie sa smoarch as in baerch.
"Hwer hastû sitten?" sei syn wiif.
"Dêr praet ik net oer", sei er.
Mar sy hâldde oan mei freegjen en op 't lêst krige se it der út. "Ik woarde samar oplichte en yn 'e wyk smiten," sei er, "mar ik ha noait ien sjoen."
Syn wiif seach him oan en sei:"Dû driuwst oeral de spot mei."
Letter is Alle alhiel bikom.
Beschrijving
Op Trimunt [Triemen] woonde een oude man, de Oude Elzinga. Hij placht te zeggen dat hij nog voor de duivel niet bang was. Op een keer kwam hij geheel van de wijs thuis, bont en blauw, zijn broodtrommeltje plat, en zo smerig als een varken. Hij wilde niet zeggen wat er gebeurd was, maar na lang aandringen van zijn vrouw vertelde hij dat hij zomaar was opgetild en in de vaart gesmeten , maar hij had niemand gezien.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 46, verhaal 15
Commentaar
8 juni 1966
Naam Overig in Tekst
Alle Elzinga   
Trimunt [Triemen]   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
