Hoofdtekst
‘k Woaren twoalf joar. ‘k Zaten ip steenhoven te werken. ’t Was tied vor uut te scheên (te stoppen). Z’aan heel de tied geklapt van de woaterduvels en bleven atendmo (voortdurend) pientjes drienken. ‘k Zeggen ‘k gon ik mo nor huus riên. Langs de kant van de boulevard, ’t zat dor één van onze moaten met ’n keten die zei:
"Leg ik hem hier
’t Is lap ip lap
Leg ik hem doar
’t Is nevenst ’t gat”.
"Leg ik hem hier
’t Is lap ip lap
Leg ik hem doar
’t Is nevenst ’t gat”.
Beschrijving
Een jongen reed na het werk met de fiets naar huis. Zijn collega's hadden de hele dag over de waterduivel gepraat. Onderweg zag de jongen langs de kant van de weg één van zijn vrienden zitten, die een ketting bij zich had en riep: "Leg ik hem hier, 't is lap op lap. Leg ik hem daar, 't is nevens 't gat". De jongen antwoordde: "Leg hem godver op 't lap!" en reed zo snel hij kon naar huis.
Bron
C. Dewaele, Leuven, 1967
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (oostkust)
127
1894
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Uitkerke   
