Hoofdtekst
Hewâl en ‘t meitske (meisje) van mich hé, wie de vrouw doed waor, misschien e paar maond hé, en die zwiëgerse (schoonzus) dao, van dèi slachter (eerder genoemd in sage uit Rekem). Die zijn misschien nów nog in staot veur dao-nao-tów te gaon hé, en hie (Smeermaas) den hoofdonderwijzer dèi geit nów nog daonaotów.En ’t haw e fotoke van mich mèt hé, en raak opaan (heel precies) zag er toch godverdomme wie ich aaneinzaot hé?!! En dat ich oudstrijder van viërtiën-achttiën, en den hiële nonnekesnès (-nest) van braosjiet en van dat, en tot nów tów dèirt ’t hem neet, … Ma of dich dèi man genezen kan, dat is ’n ander spêl hé. En dan krèigs dich achter ’t mooswijf (standbeeld in Maastricht) veur ene gulden en vijf cent van die fleskes (tot vrouw) die veer (4) met ’n Latijnse benaming hé, - en zoë van alles. Ich heb ouch al zoë poeier gehad, mer ich zèg of ’t dich genezen kan,… en dan moos-te nog op tijd, hie hèit nog ein van Colla Aolbers gewoend, die haw kaorten gelöüf ich, veur uit te geven wèi bij hem ging en anders dan… en wachten!! dat waor verschrikkelijk hé, du wis neet es-te dao kaoms en laoter woë-ste zaots, en dan stónd de gangk dèks vol, en es ’t schoen wèir waor had er zoë e kuurke (koertje) achter (…) en dan ging dat aan de loupende band hé, en dan pakde-n er dat in z’n han (handen) en dan grómmelde-n er get in z’n eigen, mmm, mmmm,mmm, en dit en dat, mmmm, mmmm, en zoë…
Beschrijving
Een waarzegger uit Maastricht keek naar een foto van een man en kon onmiddellijk de gezondheidstoestand van die man beschrijven. Hij kon de man echter niet genezen.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
limburgs (maasvallei)
U/XI/611
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Uikhoven   
Plaats van Handelen
Maastricht   
