Hoofdtekst
In Kwaremont zijn er veel spoken geweest. Dat heeft nog bestaan in de tijd van mijn grootvader die dokter was en die voor vijftig jaar met zijn kar en paard rondtrok. En er was een geweldige vrees over gans het dorp Kwaremont en ik denk dat de oude Deveneyns, die nu dood is, er meer over weet. Ik heb het altijd horen vertellen van mijn moeder. Dat was van een mens, die spook was op het kerkhof van Kwaremont en alle dagen kwam hij met een wit laken en ging hij rond de graven altijd wandelen. De mensen hebben daar zo’n vrees van gekregen van dat spook, dat niemand op het kerkhof durfde gaan. En ze vertelden dat tegen mijn grootvader en hij zei: “Wel, ik zal eens zien en ‘k zal het pakken.” En mijn grootvader ging naar dat kerkhof maar iedere keer lliep dat spook weg. Maar mijn grootvader heeft het toch kunnen pakken en dat was een inwoner van Kwaremont die de mensen zo benauwd maakte. Er zijn er zelfs van gestorven, in 1839-90.
Beschrijving
Op het kerkhof van Kwaremont dwaalde een grapjas rond, die zich met een wit laken als spook had verkleed. De mensen waren zo bang dat ze niet meer op het kerkhof durfden te komen. Op een dag slaagde een man erin de grapjas te ontmaskeren. Het was een inwoner van Kwaremont, die veel geschrokken mensen de dood had ingejaagd door zijn angstaanjagend gespook.
Bron
L. D'haeze, Leuven, 1975
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
oost-vlaams (zuiden)
48A'
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Berchem   
Plaats van Handelen
Kwaremont   
