Hoofdtekst
Moê nao Mon Ceunen woênt, dao woênde vruêger Cato en Casimir Schroêyen. Da was ne groête entrepreneur, diên had verschillende pjeir. Ich hêm dao gewerkt. Toen zên ich getrouwd bê Fons Poorters en wê woênden op een boerderij van ’t kastiêl van Schroêyen. We hêmmen veul last gehad bê de pjeir. Ne kiêr haâ ’t pjeid’em losgetrokken, ’t was nochtans gebonnen bê een vlum (= veerhengsel). Deur de schuur, langs ’t hoêi was ’t in de koeistal gekomen. Ich weet nie hoe ’t mögelijk was. Ne kiêr kon’em nie veur- of achteröt. We hêmmen’em moeten omhoêgtrekken. Twiê achteriên ginken t’er kapot. We zên nao ne paoter gewist. Toen was ’t gedön.
Beschrijving
Een echtpaar uit Koersel had veel ongeluk met de paarden. Op een dag trok het paard zich zonder reden los en ging het naar de koeienstal. Toen het paard niet meer vooruit of achteruit kon, heeft men het moeten omhoogtrekken. Omdat er twee paarden na elkaar stierven, ging men naar de paters. Daarna hadden de mensen geen ongeluk meer.
Bron
C. Ooms, Leuven, 1968
Commentaar
1.5 Plaaggeesten
limburgs (beringen en omstreken)
125
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Koersel   
Plaats van Handelen
Koersel   
