Hoofdtekst
Ip d’hofstee van Zwoanepoels spokte da do ’s nachts. Iedere nacht was da do te doene lik binst de dag: ze kèèrnden (karnden) j’hoarde van olle soarte geruchte… En un ze gieng(en) gon kieken, ’t was nietent. Woaren ze weg, were van ’t zèlste. Ip den deur zien die mensen no de pasters gegoan en de dee zien da kommen belezen en z’èn die spokerieë verzet toe ip ’t verste van ’t laand. En ieder joar noasde (naderde) da van e voetje no ’t schient.
Beschrijving
Op een boerderij spookte het 's nachts. Iedere nacht hoorde men allerlei geluiden alsof er bijvoorbeeld boter werd gekarnd. Wanneer men ging kijken, was er echter niets vreemds te zien. Uiteindelijk zijn de pastoors de boerderij komen overlezen en hebben ze de spokerij verbannen naar de verste uithoek van het land. Ieder jaar kwam de spokerij een voetstap dichterbij.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (nw van houtland)
154.3
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Zandvoorde 
Zandvoorde 