HAREN0131_0131_28524 - De Tovenaar en de Eieren

De tovenaar en de eieren.Bij Brourzes waren z’aon ’t dussen, drij boereknechten, op da boerenhof van Brourzes. Enne ’t waar; “ We zamme vandouge weer giën eieren krijgen, wânt ’t is mor ’n gierige pinne van ’n boerinne” zeet er iënen van die knechten. “A, ze za weer zeggen dan de kiekes nie leggen.” “A, ze moet zij da nie zeggen,” zee Vien, Vien Guëssens, die was van ’t kao bezeten, “kijk nekir wa eiren dan d’r daor op die bâlken luëpen.” D’r liepen d’r meschien waal twiëhonderd. Mor an ze ’s noens aon toufel gingen, ze kregen zij giën eiren. Azuë zegt die, zegt die knecht: “A, bezinne”, zegt hij, “ge moet gij ou eiren nie spaoren wânt gitter aon de schuurdeure staon d’r nog ’n giële mânde”. En die bezinne ging kijken en d’r stonden d’r ’n giël mânde en ze wulden z’op gou pakken en ze waren weg.

SINSAG 0750 - Andere Zauberei.    SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   

Drie boerenknechten waren aan het dorsen op een boerderij. Eén van de knechten zei: "We zullen vandaag weer geen eieren krijgen, want de boerin is heel gierig. Ze zal weer zeggen dat de kippen geen eieren hebben gelegd". Daarop antwoordde een andere knecht, die door het kwaad was bezeten: "Ze moet dat niet zeggen, want daar op de balken rollen wel tweehonderd eieren". Toen de boerin 's middags geen eieren aan haar knechten gaf, sprak de knecht die kon toveren: "Je moet je eieren niet sparen, want in de schuur staat nog een hele mand". De boerin ging kijken en zag inderdaad een hele mand eieren. Wanneer ze de eieren wilde vastnemen, verdwenen ze echter.

H. Arens, Gent, 1954

2.2 Tovenaars

oost-vlaams (land van waas)

31

fabulaat

Daknam    Daknam