Hoofdtekst
Die inesprieten (spiritisten), hm! Dao waor ins ene kiër ene jóng gestorven, van en kaolputter, dèi haw mer eine jóng, en dèi waor gestorven, en wie er doëd waor, - ee haw ene kelder -, wie dèi doëd waor, kump mich dèi jóng en dèi reup mich van in dèi kelder op zij vader en op zijn ma. 'Bès dich dat jóng?' 'Jao.' En dów kaom er van alles mèt hem kallen en dów ging er ouch weer weg. Jà, en dèi ging alle aovenden, alle aovenden es er van zij werk kaom en haw gewassen, zich get gewassen, en get geeten (gegeten), en dan ging er, get kallen mèt dèi jóng; en dów kaom ene pestoër in, en dèi haw mèt heur gekald; 'Nein', zag er, 'dat is der duverl zelfs, dèi kump.' 'Jà, kunnen ver dat g'löüven?' 'Jao jao, g'löüf 't mer', zèit er. 'Hie', zèit er, 'hie heb ger e medeelieke (medaille-tje) van den heilige Binnediktes, zèg 't neet tegen de minsch, mer näj (naai) 't hem in ze kammezäölke (vestje), wat er aanduijt (-doet) es er kallen (praten) geit, ich wèd dat er neet dao is.' 'Zou't?' zèit de vrouw, 'dan wil ich toch ins kijken of geer de waorheid zègt.' En ee gaof dat medeelieke, en ze näjde-n (naaide) het hem in zij ... zij kammezäölke, woë er het neet kosj vèngen (kon vinden) en ee deeg (deed) 't ouch weer aan, en ee ging âf. Kump er trug, en dów zèit de vrouw: 'Wat is het, du bès zoë gauw trug?' 'De jóng is vandaag neet dao...', zèit er. 'Is de jóng neet dao?' 'Nein', zèit er. 'Luuster ins hie', zèit zijn, 'wèt ger (weet ge) ouch wat dat ollemaol is? Dat is ollemaol van der duvel werk.' 'Hèi hèi!' (minachtend) zèit ee. 'Ich heb uch e medeelieke in... ingenäjd, in eur kammezäölke, van den heilige Binnediktes, en de pestoër hèit mich dat gezag, en zeet-der (ziet ge), geer gaot, en er is neet dao.' Dów zag ee: 'Dan moot dat ónmiddellik d'ruit.' 'Laot 't nog mer ins effen d'r bènnen.' 'Nein', zèit er, 'd'r uit!' En ze degen (deden) 't d'ruit, en wie er weer ging, waor er weer dao. Wie kan dat ollemaol? PK: maar allè...!Zoë huurt men get vertèllen... jà, jà, wat geit men ...anders..
Onderwerp
SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.   
Beschrijving
Een mijnwerker wiens enige zoon was overleden, hoorde altijd iemand uit de kelder roepen: "Moeder! Vader!" Op een dag vroeg de mijnwerker: "Ben jij dat, jongen?", waarop de jongen antwoordde: "Ja, ik ben het". Sinds die dag ging de mijnwerker elke avond na zijn werk een babbeltje slaan met zijn zoon. Toen de moeder op een dag aan de pastoor vertelde wat haar man deed, sprak de geestelijke: "Maar dat is de duivel met wie je man elke avond gaat praten! Hier is een medaille van de Heilige Benedictus. Je moet die medaille vastnaaien aan de binnenkant van het vestje dat je man draagt wanneer hij in de kelder gaat praten". De vrouw deed wat de pastoor haar had aangeraden. De volgende avond bleef de man maar korte tijd in de kelder. Toen hij weer boven kwam, sprak hij tot zijn vrouw: "Onze zoon is er vandaag niet". Na een tijdje biechtte de vrouw alles op over de medaille in het vestje. De man geloofde niet dat hij iets met de duivel te maken had, en ging voortaan weer elke avond naar de kelder.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
3.1 Duivels
limburgs (maasvallei)
O/XIII/211
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Opgrimbie   
